Στις πολιτισμένες χώρες οι λαοί τιμούν τα σύμβολα τους.  Στην Ελλάδα τα χτυπάνε ακόμα κι όταν έχουν περάσει τα 90!

“Σιγά τα ωά” θα πείτε!  Εδώ δε σέβονται τον εργαζόμενο και τον απόμαχο της δουλειάς και τους ξεζουμίζουν ανελέητα, στα “φαντάσματα” του παρελθόντος θα κολούσαν;

Ο άνθρωπος που κείτεται στο οδόστρωμα, ο υπέργηρος που αγκομαχά στην εντατική είναι ο Μανώλης Γλέζος. Αυτός που με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη κι ανταμοίφθηκαν με φυλακές και καταδίκες από τους ναζήδες. Και τώρα, υπό τις ευλογίες των νεοναζήδων, ο άνθρωπος αυτός ψακάστηκε δολοφονικά με τοξικά από ανθρωποειδή που φορούν στολές με το εθνόσημο στο στήθος αλλά μάσκες όπως όλοι οι συνεργάτες των Γερμανών. Οχι οι χιτλερικοί, αλλά της πατρίδας του οι μπάτσοι.

Τι να πει κανείς; Πως διαρκώς “(αυτό που ονομάζεται) Ελλάδα μας πληγώνει”;

Προτιμώ ένα στίχο του Dylan από το “Hurricane”:

“Είναι ντροπή να ζεις σε μια χώρα όπου η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι”.

Ο Σταμάτης Μ. ήταν 28. Σήμερα το πρωί έχασε τη μάχη με τη ζωή από υπερβολική δόση υπνωτικών χαπιών.
Ένα ακόμη πρεζόνι θύμα του πάθους του, θα πείτε.
Είδηση θλιβερή μεν, συνηθισμένη δε.
Ή μήπως όχι;
Έτσι θα ήταν αν δεν υπήρχαν τόσα ερωτηματικά:
1. Ο Σταμάτης πήρε υπερβολική δόση μέσα στις φυλακές της Πάτρας λίγες μόνο ώρες πριν τη δίκη του.
2. Ετοιμαζόταν να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης και γι’ αυτό έμενε “καθαρός” ώστε να μπορέσει να εισαχθεί σ αυτό. Τι τον έπιασε λίγες ώρες πριν τη δίκη που (όλα έδειχναν πως) θα έκανε πραγματικότητα την ελπίδα του;
3. Στην επικοινωνία του με τους οικείους του κατάγγειλε απειλές και βασανισμούς για να γίνει “βαποράκι” τις οποίες απέκρουε.
4. Μια σημαντική λεπτομέρεια: Το θύμα ήταν εξαρτημένο από την ηρωινή αλλά ποτέ από τα χάπια. Τι το έπιασε να τα δοκιμάσει λίγες ώρες πριν τη δίκη που θα έλυνε τα προβλήματα του;

Δικαστές δεν είμαστε. Δικανικές αποδείξεις δεν έχουμε. Μόνο ΒΡΟΝΤΕΡΕΣ ενδείξεις. που βοούν για το αυτονόητο: Ένα παλικάρι που προσπάθησε να ξεφύγει από την κόλαση και το “Εξπρές του Μεσονυχτίου” , δολοφονήθηκε.  Δράστες τα κυκλώματα των ναρκωτικών απ’ τη μια και οι “σωφρονιστικοί” από την άλλη. Γιατί είτε τη μοιραία δόση τη βρήκε μόνος του, είτε του την έδωσαν με τη βία “κάποιοι” από κάπου την πέρασαν μέσα στις φυλακές της Πάτρας.
Όλοι αυτοί είναι οι φονιάδες του νεαρού.
Αλήθεια, πού είναι τώρα εκείνοι οι καραγκιόζηδες που μάς στέλνουν e-mail και καταγγέλλουν την έλλειψη κωλόχαρτου στις φυλακές της Πάτρας και τις πολλαπλές βάρδιες που τούς βάζει ο αρχιφύλακας; Ή μήπως δεν ενδιαφέρονται τώρα γιατί όλα έγιναν “παστρικά”;
Όπως και νά’χει, τα γεγονότα δεν αλλάζουν. Ένα ακόμα θύμα προστέθηκε στην αλυσίδα. Μέχρι σήμερα δεν γνώριζα καν την ύπαρξη του. Ωστόσο, νοιώθω την ανάγκη να πω δυο λόγια γι’ αυτό το νέο έτσι για να μην “πάει άκλαυτος” και ξεχασμένος απ’ όλους παρά την τιτάνια προσπάθεια του να ξεφύγει. Τουλάχιστον, ας προσπαθήσουμε να σώσουμε τους επόμενους.
Γεια χαρά αδέρφια.  Σας αφήνω μ’ ένα θλιμμένο σκοπό:

[audio:http://www.fileden.com/files/2008/2/22/1775224/03%20-%20giorgio%20moroder%20-%20%28theme%20from%29%20midnight%20express.mp3]

“Κι αν σου κάτσει; … Σου αλλάζει τη ζωή”.

Το  παραπάνω διαφημιστικό σποτ δημιουργήθηκε για να περιγράψει τα αποτελέσματα που έχουν οι κληρώσεις λαχνών  και λαχείων.  Ούτε οι δημιουργοί του, όμως,  θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν πόσο “μέσα από τη ζωή” είναι βγαλμένο.

Πριν λίγες μέρες, έγινε στην Πάτρα μια κλήρωση που κυριολεκτικά άλλαξε τη ζωή του “υπερτυχερού”, ή, μάλλον, της “υπερτυχερής”. Γιατί  το “έπαθλο” ήταν η ΑΠΟΛΥΣΗ της.

Σε ένα από τα υποκαταστήματα της Vodafone στην Πάτρα, το μεσημέρι, λίγο πριν το κλείσιμο, εμφανίστηκε ο υπεύθυνος και ζήτησε από όλους τους υπαλλήλους να παραμείνουν λίγο μετά το τέλος του ωραρίου τους. Έκλεισε το κατάστημα και τους ζήτησε να γράψουν το όνομα τους σε ένα χαρτάκι και να το ρίξουν σε μια αυτοσχέδια κληρωτίδα. Τράβηξε ένα από αυτά και ανακοίνωσε το όνομα που έγραφε. Η υπάλληλος που άκουσε το όνομα της ένοιωσε ένα ρίγος χαράς επειδή πίστευε πως το έπαθλο θα ήταν κάποιο χρηματικό ποσό ως δώρο απόδοσης ή “για το καλό του χρόνου”. Οι συνάδελφοι της κατσούφιασαν επειδή δεν έλαχε σ’ αυτούς ο κλήρος. Όλοι, όμως, πάγωσαν όταν ο άθλιος ανακοίνωσε την “αμοιβή”: η “τυχερή” ΑΠΟΛΥΟΤΑΝ. Το σίχαμα πρόσθεσε πως έπρεπε να γίνουν περικοπές και ένα άτομο θα απολυόταν. Μη μπορόντας να διαλέξει, έπαιξε την τύχη των υφισταμένων του στα ζάρια.

Απάνθρωπος καπιταλισμός είπατε; Όχι δα! Μα υπάρχει πιο “δημοκρατικό” σύστημα από αυτό που αντιμετωπίζει ισότιμα τους εργαζόμενους και δεν κάνει διακρίσεις στις απολύσεις;

Οι φτωχοδιάβολοι, αντί να οργανώνονται στον αγώνα κατά της εργοδοσίας,  παίζουν λαχεία και Λόττο ελπίζοντας  να καλυτερέψουν τη ζωή τους. Τα αφεντικά παίζουν κι αυτά τζόγο ποντάροντας τους εργάτες τους.  “Διαμερίσαντο το ωράριο μου εαυτοίς και επί της εργασίας μου έβαλον κλήρον” που θα έλεγε ο ευαγγελιστής και οι από άμβωνος κήρυκες του αν δεν ήταν απασχολημένοι με σοβαρότερα ζητήματα (όπως η εκκλησιαστική περιουσία) που δεν τους αφήνουν χρόνο για να ασχοληθούν με τα γήινα και “ταπεινά”.

Για την ιστορία , η απολυμένη σκέφτεται να καταγγείλει την εργοδοσία στο ΕΚ Πάτρας. Άλλο τζακποτ την περιμένει αν κρίνουμε από τις αντιδράσεις του προέδρου του ΕΚΠ. Ο εργατοπατέρας αρκέστηκε να χαρακτηρίσει την απόλυση “ασύλήπτη” και “πρωτόγνωρη” αλλά για αντίδραση ούτε λόγος.

Υπάρχει καμμιά αμφιβολία πως οι εργαζόμενοι δε μπορούν πια να περιμένουν πότε θα “τους κάτσει” ή να ελπίζουν πως ο Κύκλωπας της εργοδοσίας θα τους φάει τελευταίους; Υπάρχει καμμιά αμφιβολία πως το ΔΙΚΙΟ πρέπει να ΚΡΙΘΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ;

Δεν απαλύνουμε τον πόνο τους.

Δεν σταματάμε τη φρίκη.

Αλλά είμαστε στο πλευρό τους.

Με όποιο τρόπο μπορεί ο καθένας.

Το θέμα είναι γνωστό σε πολλούς bloggers. Μια σειρά από ιστολόγια το έχουν αναδείξει καθώς τα Μέσα Αποβλάκωσης προτιμούν άλλα “καυτά” θέματα και “δεν το πρόσεξαν”.

Πρόκειται για τη μαφιόζικη απόπειρα δολοφονίας της μετανάστριας εργάτριας Κωνσταντίνας Κούνεβα από τα τσιράκια της εργοδοσίας.

Η εργάτρια από τη Βουλγαρία (ιστορικός στη χώρα της, καθαρίστρια στη δική μας) πλήρωσε τη συνδικαλιστική της δράση με αναπηρία. Η Γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων είχε πρωτοστατήσει στους αγώνες ενάντια στην εκμετάλευση των καθαριστριών και των άλλων “επισφαλώς εργαζομένων”. Οι εργοδότες δεν το “κατάπιναν”. Την είχαν απειλήσει πολλές φορές.

Στις 22 Δεκέμβρη έβαλαν τους νεόκοπους “Γκουτζαμάνηδες” τους να υλοποιήσουν τις απειλές.

Της έστησαν καρτέρι και την περιέλουσαν με καυστικό οξύ.

Η άτυχη μετανάστρια νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στον “Ευαγγελισμό” έχοντας ήδη χάσει το ένα της μάτι, έχοντας προβλήματα ομιλίας (βλάβη στις φωνητικές χορδές) ενώ ημάχη της για ζωή συνεχίζεται.

Η Κωνσταντίνα, που ήρθε στην Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή γι αυτή και το παιδί της, γνώρισε από πρώτο χέρι τη δολοφονική μανία των εκμεταλευτών. Αυτούς που “είναι το κράτος” και κάνουν ό,τι θέλουν πάνω σε εργάτες γηγενείς κι αλλοδαπούς. Αυτούς που όταν το “κράτος” δεν τους εξασφαλίζει τα συμφέροντα, χρησιμοποιούν το παρακράτος.

Σύντροφοι, φίλοι και συναγωνιστές.

Είμαστε σε πόλεμο. Από τη μια οι δυνάμεις της εργασίας κι από την άλλη όλοι αυτοί. Το “πρώτο αίμα” χύθηκε. Ήρθε η ώρα της ανεπίθεσης.

Πρώτα, οφείλουμε να περιθάλψουμε και να στηρίξουμε την τραυματία μας. Με έργα όχι με λόγια. Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος θα το κάνει; Ο Αλογοσκούφης, το υπουργείο Εργοδοσίας, ο Εφραίμ ή οι Έμποροι και ο ΣΕΒ; Ή μήπως κανένας τηλεμαραθώνιος “αγάπης”;

Μετά, να οργανώσουμε την ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ μας. Είναι ώρα μάχης. Τα λόγια τέλειωσαν. Ώρα για πράξεις. Ώρα για αγώνες.

Φταίνε οι μπάτσοι;

Φταίνε τα φρικιά;

Ελάχιστη αξία έχει ποιος άρχισε τις φασαρίες.

Το αποτέλεσμα είναι ίδιο: ένα 15χρονο παιδί δε θα μεγαλώσει.

ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ! ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ!

Οι “αντιεξουσιαστές” για να μεγαλώσουν τον κουκουλοφόρικο στρατό τους.

Οι μπάτσοι γιατί απλά η δολοφονία είναι μέσα στο DNA τους.

Δυο παρακρατικές συμμορίες με πολύ στενούς δεσμούς μεταξύ τους θέλησαν να ξαναπαίξουν το θλιβερό σκάκι τους. Μόνο που αυτή τη φορά το “πιόνι” δεν ξανασηκώθηκε.

Α, ναι! Ο Χηνοφώτης κι ο Παπιοπροκόπης παραιτήθηκαν από τρόμο ευθιξία. Την οποία δεν εκτίμησε ο Ελεφαντοκώστας του Μαξίμου και τους κράτησε στη θέση τους για να επαναλάβουν τα κατορθώματα τους.

Κι αμέσως βγήκε το πόρισμα. Οι ένοχοι αθώωσαν τα τομάρια τους. Κι άρχισαν οι καθιερωμένες μάχες μεταξύ των δυο συμμοριών δολοφόνων: εκείνων που κρύβουν τα μούτρα τους με κουκούλες κι αυτών που τα κρύβουν με κράνη και μάσκες. Και τα κανάλια τρίβουν τα χέρια τους. Το ίδιο και το σύστημα. Επιτέλους θα πάψουμε να νοιαζόμαστε για τον Εφραίμ, τον Αλογοσκούφη, τον Τατούλη όσο οι πόλεις θα καίγονται.

Κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους.

Όλα; Όλα εκτός από τον πιτσιρικά που αντί να πάρει το δρόμο για το σπίτι θα κατηφορίσει προς κάποιο νεκτροτάφειο. Τους γονείςπου έχασαν ένα νέο παιδί. Τους φίλους. Εμάς όλους.

Προσέξτε! Γι αυτόν τον “τρομοράτη” μιλάμε.

Όσο κι αν θάθελα να κρατηθώ “νηφάλιος” και “politically correct” ως πατέρας που φοβάται πως το επόμενο θύμα μπορεί να είναι το δικό του παιδί μόνο 4 λέξεις μπορώ να τους πω:

ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ!!!

Και μια έκκληση σε κάθε λεύτερο άνθρωπο:

Να τους κλείσουμε το δρόμο ΤΩΡΑ!

Αυτό το βρήκα στο blog της Νατάσσας.

Με εκφράζει και γι’ αυτό το απαλλοτρίωσα.

Όσοι μιλάνε για εγκλήματα πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία και υποστηρίζουν με πάθος την «ανεξαρτησία» της επιτροπής που συστάθηκε για να διερευνήσει τα εγκλήματα πολέμου στο Κόσσοβο ας μη διαβάσουν όσα ακολουθούν. Γιατί, απλούστατα, θα ραγίσει η εικόνα που έχουν διαμορφώσει σχετικά με Σέρβους «εγκληματίες» και Κοσοβάρους «αμνούς».

Βέβαια, οι «δημοκράτες» υπέρμαχοι των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» επιβάλλουν το νόμο της σιωπής σε όσους, με επιχειρήματα, χαλούν αυτή την εικονική πραγματικότητα.

Θύμα αυτού του νόμου της σιωπής έπεσε η πρώην εισαγγελέας του Ποινικού Δικαστηρίου για τα Εγκλήματα Πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία Κάρλα Ντελ Πόντε. Στο βιβλίο της «La Caccia» («Το Κυνήγι»), που μόλις κυκλοφόρησε από τον ιταλικό εκδοτικό οίκο Feltrinelli η Ντελ Πόντε παραθέτει στοιχεία που δείχνουν πως η παραστρατιωτική φασιστική οργάνωση του UCK πλούτιζε κάνοντας εμπόριο οργάνων που αφαιρούσε από Σέρβους αιχμαλώτους.

Κι άλλες φορές έχουν γίνει αναφορές σ’ αυτά τα εγκλήματα, ωστόσο είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζονται στοιχεία που έφερε στο φως η δικαστική έρευνα. Συγκεκριμένα αναφέρονται, με δικαστική ακρίβεια, λεπτομέρειες για τη συστηματική αφαίρεση νεφρών από τουλάχιστον 300 Σέρβους αιχμαλώτους που ήταν έγκλειστοι σε μυστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο κεντρικό Κοσσυφοπέδιο. Τα νεφρά αυτά διοχετεύτηκαν αμέσως στην υπόγεια αγορά μεταμόσχευσης οργάνων στην Ευρώπη. Το κέρδος του UCK ήταν περίπου 4 εκατομμύρια μάρκα.

Η Ντελ Πόντε επισκέφθηκε το στρατόπεδο αιχμαλωσίας των Σέρβων, διαπίστωσε ότι υπήρχε ιατρείο με πλήρη εξοπλισμό, και βρήκε μάλιστα και έναν μάρτυρα, τον οποίο αναφέρει με την κωδική ονομασία Κ-144. Αλλά, όπως αναφέρει, «οι έρευνες που αφορούσαν τον UCK ήταν οι λιγότερο δημοφιλείς ανάμεσα σε εκείνες που ανέλαβε το Δικαστήριο για τα Εγκλήματα Πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία». Γι’ αυτό και δεν υπήρξε συνέχεια. Εύλογο! Ο πόνος των αμερικανοευρωπαίων ήταν να εμφανίσουν τους Σέρβους ως χασάπηδες και τους Κοσοβάρους ως θύματα, όχι το αντίθετο. Αυτό, κατά την πρώην δικαστή, φαίνεται και από την πρόσφατη αθώωση από το Δικαστήριο του Κοσοβάρου εγκληματία πολέμου Ραμούς Χαραντινάι, «αποκλειστικά και μόνο εξαιτίας του γεγονότος ότι οι μάρτυρες κατηγορίας δεν εμφανίστηκαν στην αίθουσα του δικαστηρίου». Στο βιβλίο σημειώνονται οι ευθύνες του αρχηγού της παραστατιωτικής οργάνωσης και σημερινού «πρωθυπουργού» του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι ο οποίος την περίοδο που διέμενε στην Ελβετία «συσσώρευε μυστηριωδώς μεγάλα πλούτη».

Οι αποκαλύψεις του βιβλίου έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την κυβέρνηση της Ελβετίας η οποία είναι από τις πρώτες που αναγνώρισαν τη μονομερή κήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου και διατηρεί άριστες σχέσεις με τον «πρωθυπουργό» του. Η προγραμματισμένη παρουσίαση του βιβλίου στην Ιταλία ματαιώθηκε μυστηριωδώς και η Ντελ Πόντε (που τώρα είναι πρεσβευτής της Ελβετίας στην Αργεντινή) κλήθηκε να επιστρέψει στη χώρα της και να μην κάνει κανένα δημόσιο σχόλιο για το βιβλίο της.

Βλέπετε για τους ιμπεριαλιστές τα εγκλήματα έχουν χρώμα. Αν προέρχονται από τους εχθρούς είναι «εγκλήματα». Αν προέρχονται από συμμάχους είναι απλώς «απώλειες».

Τι είπατε; Ανεξάρτητη δικαιοσύνη;

Καλόοοο! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

(περισσότερα δείτε εδώ)

            Στις 25 Μαρτίου 1821 ο Χρήστος Δ. Λαμπράκης κήρυξε την επανάσταση κατά της δημόσιας οθωμανικής εκπαίδευσης.

Στις 13 Ιανουαρίου 1828 ο Ευγένιος Ευγενίδης γίνεται ο πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας.

Στις 26 Οκτωβρίου 1912 ο ελληνικός στρατός με ηγέτη τον Ι. Φ. Κωστόπουλο καταλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη.

             Στις 2 Μαΐου 1919 ο Πρόδρομος Αθανασιάδης Μποδοσάκης υψώνει την ελληνική σημαία στη Σμύρνη.     

          Στις 29 Σεπτεμβρίου 1942 ανταρτικές ομάδες με επικεφαλής τον καπετάν Αρίστο Ωνάση και τον πολέμαρχο Σταύρο Νιάρχο ανατίναξαν τη Γέφυρα του Γοργοποτάμου.

Την 1^η Οκτωβρίου 1960 ο Αναστάσιος Γ. Λεβέντης ιδρύει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Στις 19 Ιουνίου 2000 το Συμβούλιο Κορυφής της ΕΕ υποκύπτει στις πιέσεις της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδας και αποδέχεται την ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Η χώρα μπαίνει σε νέα εποχή ανάπτυξης και ευημερίας.

Όλα τα παραπάνω φαίνονται –και είναι- υπερβολικά και τερατώδη. Όμως, θα μπορούσαν να είναι ένα βλέμμα στο μέλλον σχετικά με το τι θα μαθαίνουν σε λίγα χρόνια τα παιδιά μας από τη στιγμή που την εκπαίδευση ανέλαβαν και επίσημα 8 «κοινωφελή» ιδρύματα τα οποία θα αναλάβουν να μας μάθουν γράμματα (με το αζημίωτο).

Την Πέμπτη 28/3, λοιπόν, ο αποκαλούμενος και υπουργός Παιδείας Ευρυπίδης Στυλιανίδης έκανε πράξη τα “οράματα” της ΝΔ (καιόχι μόνο) για ιδιωτικοποίηση της Παιδείας άνοιξε την κερκόπορτα της εκπαίδευσης σε 8 εμπόρους της γνώσης που αυτοαποκαλούνται Μορφωτική και Αναπτυξιακή Πρωτοβουλία.

Οι νεόκοποι εθνικοί μας “παιδαγωγοί” στο δελτίο τύπου που εξέδωσαν τονίζουν:

«Αθήνα, 27 Μαρτίου 2008. Σε υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας με το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥπΕΠΘ), με αντικείμενο την υποστήριξη εκπαιδευτικών δράσεων στα ελληνικά σχολεία, προχώρησε σήμερα η Μορφωτική και Αναπτυξιακή Πρωτοβουλία (Πρωτοβουλία), σύμπραξη που συστάθηκε το 2006, στη οποία μετέχουν ισότιμα 8 σημαντικά κοινωφελή ιδρύματα της χώρας μας: το Ίδρυμα Ευγενίδου, το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου, το Ίδρυμα Λαμπράκη, το Ίδρυμα Α. Γ. Λεβέντη, το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, το Ίδρυμα Μποδoσάκη, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης.

Η προσφορά της Πρωτοβουλίας στα ελληνικά σχολεία έχει χαρακτήρα καινοτόμο, καθώς υλοποιείται μέσα από την πολυσχιδή αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και των πλέον πρόσφατων παιδαγωγικών μεθόδων διεθνώς, και υποστηρίζει και συμπληρώνει την προσπάθεια της Πολιτείας για την εισαγωγή και εμπέδωση σύγχρονων μαθησιακών προτύπων και πρακτικών στις σχολικές μονάδες. Στο πνεύμα αυτό, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη πιλοτικό πρόγραμμα υποστήριξης των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με την ονομασία «Δίκτυο Σχολικής Καινοτομίας», στο οποίο συμμετέχουν 58 σχολεία από όλη τη χώρα και 145 εκπαιδευτικοί. Σημειώνεται ότι το πρόγραμμα είναι ανοιχτό σε όλους τους εκπαιδευτικούς, μέσω του διαδικτύου http://schoolnet.protovoulia.org

Η συνεργασία της Πρωτοβουλίας με το ΥπΕΠΘ διασφαλίζει την ποιότητα των δράσεων και παράλληλα, θέτει τις βάσεις για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα και επέκτασή τους, ώστε να ωφεληθεί το σύνολο της εκπαιδευτικής και μαθητικής κοινότητας της χώρας.

«Ήδη από το ξεκίνημα της προσπάθειάς μας, το 2006, η ζωηρή επιθυμία και των 8 Ιδρυμάτων που μετέχουν στην Πρωτοβουλία ήταν η διαμόρφωση μιας προσφοράς, ανοικτής σε όλους, η οποία και θα διαδραματίσει ενεργό και ουσιαστικό ρόλο στην Παιδεία. Σήμερα με την επικύρωση της συνεργασίας μας με το ΥπΕΠΘ το εγχείρημά μας αποκτά νέα δυναμική και ευρύτερη προοπτική, καθώς ο στόχος για σταδιακή επέκταση του Δικτύου Σχολικής Καινοτομίας σε όσο το δυνατόν περισσότερα σχολεία της χώρας είναι πλέον ορατός», δήλωσε ο κ. Γιώργος Ναθαναήλ, εκπρόσωπος της Μορφωτικής και Αναπτυξιακής Πρωτοβουλίας.

«Τα 58 σχολεία και οι 145 εκπαιδευτικοί που μετέχουν στην πιλοτική φάση του Δικτύου Σχολικής Καινοτομίας έχουν αγκαλιάσει με ενθουσιασμό το πρόγραμμα, καθώς βρίσκουν σε αυτό ένα επιστημονικό δίκτυο ουσιαστικής στήριξης του εκπαιδευτικού τους έργου και ένα μέσο αξιοποίησης της δημιουργικότητας, της γνώσης και της εμπειρίας τους. Το ότι η δράση αυτή υλοποιείται σε στενή συνεργασία και με την επίβλεψη του ΥπΕΠΘ αποτελεί εχέγγυο για τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του έργου της Πρωτοβουλίας, ιδιαίτερα ως προς την προσφορά μας προς τη σχολική κοινότητα», συμπλήρωσε ο κ. Νικήτας Καστής, Διευθυντής Έργου της Πρωτοβουλίας».

Δεν υπάρχει λόγος να πλατιάσουμε περισσότερο αναλύοντας τους στόχους των μπακάληδων της γνώσης. Τα λένε οι ιδιοι έξω από τα δόντια στην ιστοσελίδα τους.

Εμείς ας κρατήσουμε λίγο από το σάλιο μας για τον υπάλληλο τους που αποκαλείται υπουργός ΕΘΝΙΚΗΣ Παιδείας. Κι ας αρχίσουμε από τώρα το αντάρτικο απέναντι στους μπακάληδες που θέλουν να αγοράσουν και να καταστρέψουν τα μυαλά των παιδιών μας.

Να τους φράξουμε το δρόμο όλοι μαζί. Εκπαιδευτικοί, φοιτητές, λαϊκό κίνημα. Το οφείλουμε στα παιδιά μας. Για να μην γίνουν οι τερατολογίες της εισαγωγής ζοφερή πραγματικότητα.

Θα πρότεινα να διαβάσετε τις παρακάτω γραμμές ακούγοντας παράλληλα αυτό:

[audio:http://www.fileden.com/files/2008/2/22/1775224/Last_Of_Mohicans_Main_Theme.mp3]

Η Αμίρα γεννήθηκε πριν 5 χρόνια στη Ράφα. Τα μόνα τραγούδια που τη νανούριζαν ήταν οι σειρήνες και οι ήχοι των εκρήξεων. Τα μόνα φαγητά που δοκίμασε ήταν ο χυλός και το πλιγούρι. Τώρα ο χυλός και το νερό τελείωσαν γιατί αυτοί που μάχονται για την «ελευθερία», τη «δημοκρατία» και τα «ανθρώπινα δικαιώματα» των παιδιών του κόσμου δεν την περιλαμβάνουν στα σχέδια τους. Αποφάσισαν να δώσουν την τελική λύση στο πρόβλημα που προκαλεί η ύπαρξη της.

Ο Ασράφ πέρασε τα 8 χρόνια της ζωής του σε μια φτωχογειτονιά της Γάζας. Το όνειρο του ήταν να παίξει μπάσκετ σαν τα είδωλα του από το NBA για να βοηθήσει τον πατέρα και τη μάνα του να αγοράσουν ένα καινούριο πάγκο και να πουλάνε τα μαραμένα λαχανικά τους. Τα όνειρα του έγιναν κομμάτια. Ο πατέρας και η μάνα του χάθηκαν κάτω από τα συντρίμμια της βομβαρδισμένης αγοράς. Ο ίδιος δεν θα παίξει ποτέ του μπάσκετ γιατί το δεξί του χέρι έμεινε κάτω από τα χαλάσματα που προξένησε η βόμβα που έφτιαξαν στη χώρα του NBA.

Ο Ασράφ και η Αμίρα δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο άνθρωπος με τη μαντίλα που η φωτογραφία του βρίσκεται σε κάθε Παλαιστινιακό σπίτι. Πολύ περισσότερο δεν γνωρίζουν τον «άνθρωπο» που ζει σ’ ένα μεγάλο Άσπρο Σπίτι χιλιάδες μίλια μακριά τους και αποφασίζει ποια παιδάκια είναι καλά και ποια τρομοκράτες.

Ο Ασράφ και η Αμίρα δεν ξέρουν τι είναι αυτό το μαύρο πηχτό υγρό που βγαίνει από τη αραβική γη. Ούτε που τους περνά από το μυαλό πως αυτό το μαύρο υγρό κοστίζει το αίμα των γονιών τους, κοστίζει ένα χέρι για τον Ασράφ, κοστίζει ένα άδειο στομάχι για την Αμίρα. Στα παιδικά τους μυαλά τα πιο πολύτιμα υγρά είναι το νερό κι εκείνο το κόκκινο που βγάνει από τις πληγές τους.

Ο Ασράφ και η Αμίρα αν επιζήσουν από την ανθρωποσφαγή είναι μάλλον απίθανο να χαρούν τη made in USA «ελευθερία» που θα φέρουν οι ισραηλινοί σε όσα παιδιά της Παλαιστίνης επιβιώσουν. Θα είναι πολύ απασχολημένοι με το να θάψουν τους νεκρούς της Ιντιφάντα, να επουλώσουν τις πληγές στα κορμάκια και στις ψυχές τους, να προσπαθήσουν να καταλάβουν γιατί έχασαν τόσα πολλά και κυρίως την παιδική τους αθωότητα.

Ο Ασράφ και η Αμίρα είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να μεγαλώσουν σε λάθος τόπο και σε λάθος χρόνο. Ίσως αν είχαν γεννηθεί στη Βοστόνη ή στο Κέιμπριτζ να είχαν το δικαίωμα να μεγαλώσουν. Τώρα δεν το έχουν γιατί απλά ζουν σε χώρα «τρομοκρατών» άρα είναι εν δυνάμει επικίνδυνοι όπως ήταν και κάποια άλλα παιδιά στη Βαγδάτη, την Καμπούλ, το Βελιγράδι και το Μάι Λάι.

Ο Ασράφ και η Αμίρα δεν ξέρουν τι είναι η Ευρώπη. Γι’ αυτό δεν έχουν μάθει πόσο πολύ «πονούν» οι ηγέτες της Ευρώπης για τα βάσανα τους. Δεν γνωρίζουν ότι «πονούν» τόσο πολύ ώστε βοηθούν τους «μαχητές της ελευθερίας» να τελειώσουν ακόμα πιο γρήγορα την αποστολή «ανθρωπιστικής βοήθειας». Δεν έχουν ακούσει ιστορίες από τα παλιά χρόνια, τότε που οι τσιφλικάδες κυνηγούσαν κοτσύφια κι οι μπιστικοί τους γέμιζαν τα τουφέκια. Γι’ αυτό δεν ξέρουν πως και σήμερα κάποιοι Ευρωπαίοι μπιστικοί γεμίζουν τα όπλα των σύγχρονων φεουδαρχών για να συνεχίζουν εκείνοι να τουφεκίζουν κοτσύφια σαν τον Ασράφ και την Αμίρα.

Ο Ασράφ και η Αμίρα είναι τρομοκράτες επειδή επιμένουν να υπάρχουν. Κι αυτή η ύπαρξη τους είναι η μεγαλύτερη απειλή για τα χαμπουργκεροαναθρεμένα αμερικανόπουλα και τα πουτιγκοαναθρεμένα αγγλόπουλα. Ο Ασράφ και η Αμίρα είναι φορείς «τοξικών αερίων» που κρύβουν στο άδειο στομάχι τους. Πρέπει να αφοπλιστούν οριστικά και αμετάκλητα. Για τον δικό τους αφοπλισμό εκπονήθηκε η επιχείρηση γενοκτονίας. Γι’ αυτό οι βόμβες των «ελευθερωτών» πέφτουν στις αγορές και τα σπίτια που κρύβουν αυτούς τους «παγκόσμιους τρομοκράτες».

Ο Ασράφ και η Αμίρα είναι παιδιά μας. Είναι παιδιά όλων εκείνων που αντιτάσσονται στις ανθρωποσφαγές. Είμαστε κι εμείς Παλαιστίνιοι. Είμαστε κι εμείς «τρομοκράτες». Έτσι κι αλλιώς οι φονιάδες των λαών το έχουν πει ξεκάθαρα πως όποιος δεν είναι ανεπιφύλακτα μαζί τους, όποιος δεν θεωρεί τον πόλεμο τους «ιερό», όποιος δεν τους ευχαριστεί επειδή του κάνουν τη «χάρη» να τον αφήνουν ακόμα ζωντανό είναι «τρομοκράτης».

Καιρός λοιπόν να τους τρομοκρατήσουμε. Να δυναμώσουμε τις αντιδράσεις μας ενάντια στα σχέδια τους. Να κάνουμε τα όνειρα των παιδιών του κόσμου για ένα ειρηνικό Μέλλον δικούς τους εφιάλτες. Το σακατεμένο χαμόγελο του Ασράφ και το καρτερικό γέλιο της Αμίρα, η επιμονή τους να συνεχίσουν να υπάρχουν, παρά τα πυρά των ισραηλινών και το βάσανο της πείνας, είναι τα μεγαλύτερα μας όπλα εναντίον των δολοφόνων.

Να μην περιμένουμε τη στιγμή που τα δικά μας παιδιά θα βρεθούν στη θέση του Ασράφ και της Αμίρα. Γιατί αν ο Κύκλωπας έχει αποφασίσει να τα φάει τελευταία, θα το καταφέρει μόνο αν του επιτρέπουμε να ροκανίζει λίγο λίγο τις σάρκες των παιδιών του κόσμου.

Σε κάθε Ασράφ και σε κάθε Αμίρα αυτού του πλανήτη χρωστάμε ένα καλύτερο Μέλλον. Πώς θα το χτίσουμε; Αρκεί να θυμόμαστε τη συμβουλή του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι πως «το Μέλλον δεν θα’ρθεί από μονάχο του έτσι νέτο σκέτο, αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς»!

Το μουσικό θέμα μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ

Όποιος πει πως ο δρόμος Κορίνθου-Πατρών-Πύργου-Τσακώνας (μερικοί τον αποκαλούν ειρωνικά «εθνική οδό») είναι απαράδεκτος και θανατηφόρος ούτε πρωτοτυπεί ούτε επιλύει το πρόβλημα. Δεκαετίες τώρα ο δρόμος-φονιάς έχει στείλει στον τάφο χιλιάδες. Τις τελευταίες 2 εβδομάδες μόνο σημειώθηκαν πολύνεκρα τροχαία με σύνολο 10 νεκρούς.

Αρκετοί ζητούν σε φιλολογικό επίπεδο έργα βελτίωσης μόνο όποτε τα φώτα της δημοσιότητας το επιβάλλουν. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της παράστασης που έκαναν πρόσφατα οι νομάρχες των εμπλεκομένων νομών (ο Δ. Κατσικόπουλος της Αχαΐας, ο Ε. Σώκος της Αιτωλοακαρνανίας και ο Χ. Καφύρας της Ηλείας) οι οποίοι ζητούν από το ΥΠΕΧΩΔΕ αναστολή είσπραξης διοδίων μέχρι της αποκατάστασης ασφαλών συνθηκών χρήσης της οδού.

Έργα βελτίωσης είπατε; Μα είναι δυνατόν; Εδώ ανεβάζουν την τιμή των διοδίων ώστε οι νεκροί να καταθέτουν στο χάρο το υστέρημα τους έτσι όπως οι αρχαίοι πλήρωναν κόμιστρο στο βαρκάρη που τους οδηγούσε στον Άδη. Το εκπληκτικότερο: Τα νέα αυτά χαράτσια δεν προορίζονται καν για τον κρατικό κορβανά αλλά για τους μεγαλοεργολάβους. Τα «αυτοχρηματοδοτούμενα» έργα, όπως της μετατροπής του βόρειου άξονα Πελοποννήσου σε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο, στηρίζονται σε χρηματοδότηση από την είσπραξη διοδίων υπέρ των εργολάβων, μάλιστα από τη φάση έναρξης και όχι μετά την ολοκλήρωση των έργων. Σημειώστε ότι στο πλαίσιο της σύμβασης πρώτη υποχρέωση του παραχωρησιούχου είναι η βελτίωση της οδικής ασφάλειας στα επικίνδυνα σημεία της εθνικής οδού του βόρειου άξονα Πελοποννήσου. Γιατί δεν έχουν γίνει έργα βελτίωσης του δρόμου-καρμανιόλα; Εξαιτίας των εργολαβικών προσφυγών στην ΕΕ.

Το ενδιαφέρον είναι αλλού. Ο Νομάρχης Αχαΐας Δ. Κατσικόπουλος κάλεσε τους οδηγούς που περνούν από το δρόμο-γκιλοτίνα να μην πληρώνουν διόδια επειδή αυτά είναι παράνομα με βάση το κοινοτικό δίκαιο. Πράγματι, η ΕΕ θεωρεί παράνομη την επιβολή διοδίων σε δρόμους που δεν πληρούν τους ελάχιστους όρους ασφαλείας, όπως έχουν θεσπιστεί από αυτήν. Κι όπως είναι φανερό, η συγκεκριμένη «εθνική οδός» δεν πληροί ούτε έναν όρο ασφαλείας.

Και μια άθλια «λεπτομέρεια»: ο Κατσικόπουλος δήλωσε σε ΜΜΕ της Αχαΐας ότι «πολλοί από τους ξένους οδηγούς λεωφορείων και πούλμαν που κινούνται από Πάτρα προς Αθήνα δεν πληρώνουν διόδια, χωρίς να αντιμετωπίζουν κυρώσεις, αφού οι αρμόδιοι αποφεύγουν να αντιδράσουν για να μην ανοίξει το θέμα»! Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει πως οι πάντες γνωρίζουν την κρατική κλοπή στους οδηγούς, κάνουν την πάπια σε όποιον ξέρει τα δικαιώματα του με απώτερο στόχο να μη μαθευτεί ευρέως και ξυπνήσουν και οι ιθαγενείς. Να αναρωτηθούμε από πότε το ξέρει ο Κατσικόπουλος και όλοι οι υπεύθυνοι και το βγάζουν τώρα; Μάλλον είναι μάταιο.

Το θέμα είναι πως πράγματι υπάρχει τέτοια οδηγία. Πρόκειται για την «ΟΔΗΓΙΑ 1999/62/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 17ης Ιουνίου 1999» η οποία προβλέπει πως νοείται ως αυτοκινητόδρομος «κάθε οδός η οποία έχει μελετηθεί και κατασκευαστεί ειδικά για την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, η οποία δεν εξυπηρετεί τις παρόδιες ιδιοκτησίες και η οποία: i) εκτός από ορισμένα σημεία της ή εκτός από προσωρινές διευθετήσεις, διαθέτει, για τις δύο κατευθύνσεις της κυκλοφορίας, διακεκριμένα οδοστρώματα τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους είτε με διαχωριστική νησίδα που δεν προορίζεται για την κυκλοφορία, είτε, κατ’ εξαίρεση, με άλλα μέσα, ii) δεν διασταυρώνεται στο ίδιο επίπεδο με άλλη οδό, με σιδηροδρομική ή τροχιοδρομική γραμμή ή με λωρίδα για πεζούς, iii) χαρακτηρίζεται συγκεκριμένα ως αυτοκινητόδρομος»

Επίσης δείτε τι αναφέρει το Άρθρο 7:

«2. α) Διόδια και τέλη χρήσης επιβάλλονται μόνο στους χρήστες αυτοκινητοδρόμων ή άλλων οδών με περισσότερες από μια λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, όταν οι οδοί αυτές έχουν χαρακτηριστικά ανάλογα προς τα χαρακτηριστικά των αυτοκινητοδρόμων καθώς και στους χρήστες γεφυρών, σηράγγων και ορεινών διαβάσεων».

Όλα αυτά τα ξέρουν οι πάντες. Όμως, τα αποσιωπούν για να τα παίρνουν από τους Έλληνες οδηγούς όσο ζουν (πολλές φορές και λίγα λεπτά πριν το θάνατο τους).

Τελικά, παρά τα πολιτικάντικα κίνητρα του, ο Κατσικόπουλος έχει δίκιο σ’ ένα πράγμα: η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΑΝΥΠΑΚΟΗ από όλους τους οδηγούς που χρησιμοποιούν το δρόμο-γκιλοτίνα είναι ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ. Στο κάτω κάτω, η ίδια οδηγία αναφέρει ρητά πως «τα διόδια και τα τέλη χρήσης δεν επιτρέπεται να εισάγουν, άμεσα ή έμμεσα, διακρίσεις λόγω της ιθαγένειας του μεταφορέα ή της προέλευσης ή του προορισμού του οχήματος».