Στις πολιτισμένες χώρες οι λαοί τιμούν τα σύμβολα τους.  Στην Ελλάδα τα χτυπάνε ακόμα κι όταν έχουν περάσει τα 90!

“Σιγά τα ωά” θα πείτε!  Εδώ δε σέβονται τον εργαζόμενο και τον απόμαχο της δουλειάς και τους ξεζουμίζουν ανελέητα, στα “φαντάσματα” του παρελθόντος θα κολούσαν;

Ο άνθρωπος που κείτεται στο οδόστρωμα, ο υπέργηρος που αγκομαχά στην εντατική είναι ο Μανώλης Γλέζος. Αυτός που με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν τη σβάστικα από την Ακρόπολη κι ανταμοίφθηκαν με φυλακές και καταδίκες από τους ναζήδες. Και τώρα, υπό τις ευλογίες των νεοναζήδων, ο άνθρωπος αυτός ψακάστηκε δολοφονικά με τοξικά από ανθρωποειδή που φορούν στολές με το εθνόσημο στο στήθος αλλά μάσκες όπως όλοι οι συνεργάτες των Γερμανών. Οχι οι χιτλερικοί, αλλά της πατρίδας του οι μπάτσοι.

Τι να πει κανείς; Πως διαρκώς “(αυτό που ονομάζεται) Ελλάδα μας πληγώνει”;

Προτιμώ ένα στίχο του Dylan από το “Hurricane”:

“Είναι ντροπή να ζεις σε μια χώρα όπου η δικαιοσύνη είναι παιχνίδι”.