Μεις με τη δόξα θα λογαριαστούμε αλλιώς
November 6, 2008 1:17 am Uncategorized
Σαν σήμερα, πριν από 91 χρόνια, η εργατική τάξη πήρε τις τύχες της στα δικά της χέρια.
Στον Λένιν και στους Μπολσεβίκους του έλαχε η τιμή κάνουν τα οράματα πράξη: να θεμελιώσουν το πρώτο κράτος εργατών και αγροτών στη γη.
Μετά από 7 δεκαετίες το λαϊκό κράτος έχασε τη μάχη από τις δυνάμεις της αντεπανάστασης που ξαναφόρεσαν στους λαούς τις αρχαίες αλυσίδες. Κάποιοι είπαν πως “το πείραμα απέτυχε”, άλλοι πως “η Ιστορία τελείωσε”. Όμως, κανένας δε μπορεί να ανακόψει την εξέλιξη της κοινωνίας. Με τους κομμουνιστές δεν ξεμπέρδεψαν. Όπως λέει ο ποιητής της Επανάστασης:
Μεις με τη δόξα θα λογαριαστούμε αλλιώς.
Δικιά μας δα κι αυτή έχει λάχει.
Ας γίνει για όλους μας ένα μνημείο κοινό
ο σοσιαλισμός που εδραιώσαμε στη μάχη.
Σαν φόρο τιμής στη μέρα κείνη που ο τροχός της Ιστορίας γύρισε, δε θα προσθέσω άλλα λόγια. Προτιμώ να μιλήσει ο ήχος και η εικόνα:
Ένας ύμνος, μια ιστορία
Θα προσέξατε πως το μουσικό θέμα στο κλιπάκι είναι ο Εθνικός Ύμνος της ΕΣΣΔ. Ένας ύμνος που έχει τη δική του ενδιαφέρουσα ιστορία που κρατά μέχρι σήμερα. Τη μουσική έγραψε ο Αλέξανδρος Αλεξανδρόφ και τους στίχους έγραψαν ο Σεργκέι Μιχαλκόφ και ο Γκαμπριέλ Ελ Ρεγκιστάν. Αρχικά ήταν Ύμνος του Μπολσεβίκικου Κόμματος με αυτούς τους στίχους:
Λίγα χρόνια αργότερα, ο Μιχαλκόφ τροποποίησε τους στίχους και ο Ύμνος έγινε Εθνικός Ύμνος της ΕΣΣΔ. Η πρώτη δημόσια εκτέλεση του έγινε την 1/1/1944. Μετά το θάνατο του Στρατάρχη πολλοί “δημοκράτες” ενοχλήθηκαν επειδή ο Ύμνος περιείχε αναφορές στον Στάλιν. Έτσι το 1977 ο Μιχαλκόφ τροποποίησε ξανά τους στίχους έτσι:
Μετά την παλινόρθωση του καπιταλισμού ο Ύμνος αυτός αντικαταστάθηκε από μια άλλη μελωδία ως Εθνικός Ύμνος της Ρωσσικής Ομοσπονδίας. Όμως, επειδή 8 στους 10 Ρώσσους επέμεναν σ’ αυτόν, επιστρατεύθηκε για τελευταία φορά ο υπέργηρος Μιχαλκόφ που πάνω στην αθάνατη μελωδία έγραψε μια σαχλαμάρα για τη “Μεγάλη Ρωσσία”. Ωστόσο, ακόμα και σήμερα οι περισσότεροι Ρώσσοι εξακολουθούν να τραγουδούν τον Ύμνο της ΕΣΣΔ (στη μορφή του 1977) τιμώντας με τον τρόπο τους τη μεγάλη αυτή χώρα.
Τον ύμνο των Μπολσεβίκων θα τον βρείτε εδώ.
Τον ύμνο της ΕΣΣΔ (1977) θα τον βρείτε εδώ.
Δυστυχώς την εκτέλεση του 1944 δεν κατάφερα να την κατεβάσω, ωστόσο μπορείτε να την ακούσετε από εδώ.
Καλή ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ σύντροφοι ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ!
Γιατί, το ξέρουν και το ξέρουμε πως
Ο τρίτος γύρος θα είναι ο τελικός
νικηφόρος και κομμουνιστικός
ΠΡΟΣΘΗΚΗ στο post
Χάρη στη “συντρόφισα Μαμά” ορίστε και η πρώτη εκτέλεση του Ύμνου. Να και οι στίχοι:
Ετικέτες: Πολιτική
Date: November 6, 2008 @ 2:16 am
Σύντροφε μας πόρωσες τέτοια ώρα και πως θα κοιμηθούμε; ΧΕΧΕΧΕ
ZA STALINA TOVARISH
Date: November 6, 2008 @ 3:21 am
@ Γιάννης Χανιά:
Αν είναι να ξενυχτήσουμε ας πιάσουμε το “Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους”
NAM PUT LENINA TOVARISH
Date: November 6, 2008 @ 11:30 am
Πολύ καλό!
Πάντως από εδώ μπορείς να κατεβάσεις πολλές εκδοχές του ύμνου, και έχει και το “Σταλινικό” του ‘44.
(ελπίζω να μην είστε ακόμα στους δρόμους από χθες το βράδυ!
)
(όχι τίποτε άλλο, αλλά ειδοποιάει ο κόσμος -να βγούμε κι εμείς παρέα ντε!)
Καλημέρες
Date: November 6, 2008 @ 1:20 pm
Δεν ξέρω αν χρειάζεται να λογαριαστούμε με την δόξα…
Με την Ιστορία σίγουρα πρέπει να λογαριαστούμε. Γι΄αυτό που λέμε “παλινόρθωση του καπιταλισμού” πρώτα φταίνε όλοι αυτοί που ροκάνισαν τα φτερά της επανάστασης από τα μέσα.
Είτε από ανικανότητα, είτε από λάθος εκτιμήσεις, είτε επειδή έβαλαν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το λαϊκό.
Date: November 7, 2008 @ 12:18 am
@ νατασσάκι: Χαιρετίζω την πολύτιμη συμβολή σου στο post.
).
Τέρμα πια οι δρόμοι. Μπούχτησα να τρέχω επί ένα μήνα (λόγω “επαγγελματικών” υποχρεώσεων). Επιτέλους, χθες ολοκλήρωσα ευδοκίμως την αποστολή μου. Να με δει και λίγο το σπίτι (και το blog
@ A.F.Marx: Όχι, με τη δόξα λογαριαζόταν ο Μαγιακόφσκι. Εμείς, πράγματι έχουμε ανοιχτούς λογαριασμούς με την Ιστορία.
Συμφωνώ 200% πως πρέπει να λογαριαστούμε πρώτα με κείνους που ψαλίδισαν τα φτερά της επανάστασης. Εγώ ήδη έναν από αυτούς τον αφαίρεσα από το αρχικό βιντεοκλίπ όπως εκείνος αφαίρεσε το σοσιαλισμό όχι μόνο από το τομάρι του αλλά κι από εκατομύρια Σοβιετικούς. Όποιος θέλει να τον δει, ξέρει πού θα τον συναντήσει: σε διαφημίσεις για πίτσες και φάιλοφαξ ή σε αμερικάνικα κολέγια να “διδάσκει” την αντεπανάσταση.
Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί που στον έναν ή τον άλλο βαθμό πρέπει να δούμε το ρόλο τους για να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον.
Date: November 7, 2008 @ 12:25 am
Άντε βρε πού ήσουν και σε ψάχναμε;
Ωραίο το άρθρο! Αν και το κακό με εμάς τους αριστερούς είναι πως έχουμε ως αντίπαλους τον ίδιο μας τον εαυτό.. Πολλοί αριστεροί που πήραν εξουσία στα χέρια τους (όπως ο βλαξ ο Γκορμπατσόφ) αμέσως καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη του λαού και πουλήθηκαν για ένα ξεροκόμματο (ή ένα κομμάτι πίτσας).
Όπως λέει και ο Βασίλης Ραφαηλίδης (μεγάλος μου δάσκαλος) “το πρόβλημα με τον κομμουνισμό δεν είναι με το μοντέλο αλλά με αυτόν που το εφαρμόζει”.
Πάντως εγώ δεν έχω χάσει την ελπίδα μου για μια περισσότερο δίκαιη κοινωνία.
Date: November 7, 2008 @ 1:08 am
@ stardust30: Καλώς σας βρίσκω. Ας πούμε πως έτρεχα για “καλό σκοπό” που χθες ολοκληρώθηκε.
Επέτρεψε μου τον αντίλογο:
1. Πιστεύω πως οι επαναστάτες (δε χρησιμοποιώ τον όρο “αριστερός”) δεν έχουν αντίπαλο τον εαυτό τους αλλά τους αντεπαναστάτες (κυρίως εκείνους που φοράνε την προβιά του επαναστάτη και γι αυτό είναι και πιο επικίνδυνοι).
2. Συμφωνώ για τον pizza boy αλλά δεν είναι αυτός το πρόβλημα, είναι η κατάληξη του προβλήματος. Δε νομίζω πως τόσοι πολλοί εξαπατήθηκαν από έναν άνθρωπο. Ποιοι τον προώθησαν εκεί που βρέθηκε; Ηλίθιοι ήταν να μην τον πάρουν χαμπάρι, ανίκανοι ή μήπως ήξεραν καλά τι έκαναν;
3. Κυττώντας προς τα πίσω, πριν τον Μίκι Μάους, θυμάμαι έναν Λεονίντ Ιλίτς που άφηνε τα προβλήματα να βαλτώνουν. Πιο πίσω, βλέπω κάποιον Νικήτα Σεργκέγιεβιτς που επιχείρησε να γκρεμίσει ό,τι είχε χτιστεί πριν από κείνον για να δείξει στον αντίπαλο πως είναι κι εκείνος “δημοκράτης” (με την έννοια που ο ιμπεριαλισμός δίνει στον όρο αυτό).
4. Όλοι τούτοι δεν ήταν κομήτες. Φτιάχτηκαν από τη χαλάρωση της επαναστατικότητας του λαού που αντί να φρουρεί ο ίδιος τα κεκτημένα του πέρασε σε μια ιδιόμορφη “αντιπροσωπευτική δημοκρατία” δυτικού τύπου θεωρόντας πως αυτοί που ηγούνταν του κρατικού μηχανισμού ήταν περισσότερο επαναστάτες από τον ίδιο το λαό. Τρανό παράδειγμα η Κούβα που μισό αιώνα τώρα ο λαός ο ίδιος φρουρεί τα κεκτημένα του. Αν μετά από χρόνια χαλαρώσει κι αυτός, θα το πληρώσει όπως το πλήρωσαν οι Σοβιετικοί λαοί. Έτσι…
5. …έχει απολυτο δίκιο ο Ραφ Μπιλ να λέει γι αυτούς που εφαρμόζουν το μοντέλο.
Date: November 7, 2008 @ 1:57 am
Καλωσόρισες πάλι φίλε Αμετανόητε, είναι αργά και μπαίνω βιαστικά στο μπλόγκ σου. Δεν είδα ολόκληρο το post, το οποίο πραγματικά στην γρήγορη ματιά που του έριξα και που θα επανέλθω να το δω εκτενώς, είναι ένα ιστορικό διαμάντι.
Μια σύντομη ερώρηση. Άν θές απαντάς. Ποιά η γνώμη σου για τον Στάλιν και αν μπορείς υπάρχει κάποια αξιόπιστη πηγή να διαβάσω είτε στο νετ είτε αλλού για αυτόν;
Την καλησπέρα μου
Date: November 7, 2008 @ 2:48 am
ο τρίτος ο γύρος θα είναι με τζατζίκι,
για να σου κάνω ιιιιιι και να παθαίνεις φρίκη
πραγματικά με άστοχο και κενό νοημάτων και ουσίας σύνθημα κλείνεις την ανάρτηση. μοιρολατρικά προφητικό λες και ξέρεις ακριβώς πότε θα έρθει ο κομμουνισμός και πως θα έρθει έτσι “θεόσταλτος” χωρίς δυσκολίες, αγώνες και μπρος-πίσω της ιστορίας.
Date: November 7, 2008 @ 9:42 pm
Αν και είχα επισκεφτεί την ΕΣΣΔ μικρός και αν και χρειάζεται να διαβάσω τόμους ακόμη για να ασκήσω κριτική, εντούτοις τολμώ να πω πως:
α) Εάν ένας Μιχαλάκης κατάφερε να διαλύσει το σοσιαλιστικό κράτος εν μια νυκτή, τότε ή ο γίγαντας είχε χάρτινα πόδια ή οι Μιχαλάκηδες ήταν πολλοί, δυνατοί και ενεργούσαν χρόνια τουτοιτρόπως.
β) Για ξεκινήσουν οι επαναστάσεις χρειάζονται άνθρωποι με ιδεολογίες και καρδίες σαν του Άρη και του Ερνέστο
γ) …και για να διατηρηθούν και να πούμε ότι κερδίθηκαν θα πρέπει όπως είπε ο Λένιν να πετάξεις ένα τσουβάλι δολάρια στην Golden Gate και να μην σκύψει ούτε ένας για να τ πιάσει.
Έχουμε πολύ δρόμο ανηφορικό, ζόρια που έχουμε διαβάσει μόνο και δεν έχουμε ζήσει και αγώνα καθημερινό και αέναο μέχρι να πείσουμε εαυτούς και συνανθρώπους μας για το ότι μόνον η κομμουνιστική κοινωνία αρμόζει στον άνθρωπο. Διότι μόνον αυτή χτυπά και φτύνει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Σε κάθε άλλη περίπτωση είμαστε όρνια και όχι άνθρωποι.
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλους σας
Date: November 7, 2008 @ 10:11 pm
@ ektoras: Γεια σου Εκτοράκο.
Ε όχι και ιστορικό το post. Μια απλή αναφορά στην ΕΣΣΔ κυρίως ηχητική και οπτική έτσι για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Η γνώμη μου για τον Στάλιν; Θα αδικήσω την κουβέντα αν απαντήσω μονολεκτικά ωστόσο για να μην υπεκφύγω θα το τολμήσω. Θεωρώ πως ο Φόσι Βησαριόνοβιτς έπαιξε το δικό του ρόλο στο στέριωμα του Σοβιετικού θαύματος (τη μετατροπή μιας εξαθλιωμένης χώρας σε υπερδύναμη). Για τους Σοβιετικούς (πρέπει να) είναι μεγάλη ιστορική μορφή κι αυτό φαίνεται από τον τρόπο που ο λαός τον θυμάται. Ενστάσεις γι αυτόν έχω ως έλληνας κομμουνιστής θεωρόντας πως για το ελληνικό ζήτημα μπορούσε ως χώρα η ΕΣΣΔ να εμποδίσει τη μαζική εξόντωση κομμουνιστών στα κρίσιμα χρόνια 44-47. Πέραν τούτου ουδέν. Θεωρώ πως έκανε και λάθη αλλά όχι αυτά που του καταλογίζουν όσοι τον δαιμονοποιούν.
Βιβλία γι αυτόν υπάρχουν πολλά (τα 99% εναντίον του αλλά δίνουν και κάποια στοιχεία). Δεν προτείνω κανένα. Θα πρότεινα να μάθεις για τον Στάλιν διαβάζοντας τον ίδιο. Θα κατανοήσεις τον τρόπο σκέψης του σε πολλά ζητήματα. Τα “Άπαντα” τα βρίσκεις εύκολα (και με μια βόλτα στο Μοναστηράκι πολύ φτηνά).
@ JohnyQ: Είπα ποτέ πως είμαι η Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ; Ένας “φτωχός και μόνος” blogger είμαι και ζητώ συγγνώμη για τα κενά νοημάτων και ουσίας posts μου (τόσο μου κόβει, τόσο γράφω).
Να πληροφορήσω τους καλοπροαίρετους νεαρούς αναγνώστες πως το παραπάνω σύνθημα ήταν ένα από κείνα που σκωπτικά έριχνε η προ του 1989 Πανσπουδαστική για να πικάρει τους υπερεπανάστατες (άλλο ένα παρόμοιο που θυμάμαι τώρα είναι αυτό: “εσύ, εσύ, εσύ να μας τα πεις και όχι ο Λένιν ο ρεφορμιστής”). Μην περιμένετε πολιτική εμβάθυνση από τέτοια.
Δεν κατανοώ ούτε νοηματικά ούτε πολιτικά τι σημαίνει ο όρος “μοιρολατρικά προφητικό”. Από το post πουθενά δε βγαίνει πως περιμένω θεόσταλτους σοσιαλισμούς. Τότε δεν θα ήμουνα “Αμετανόητος” αλλά “επαναστάτης εν αναμονή”.
Ένα τελευταίο: θεωρείς σκόπιμο να απαντάς σε κάτι ανόητο με κάτι εξίσου (τουλάχιστον) ανόητο; Είναι νέα μέθοδος επαναστατικής διαπαιδαγώγησης που εγώ αγνοώ;
Αναμένω κάθε πρόταση επαναστατικού επιλόγου στο post αρκεί να μη βρωμάει (κρεμύδι και σκόρδο).
Date: November 7, 2008 @ 10:51 pm
@ Ανδρέας: Διαφωνώ μαζί σου σε ένα ζήτημα: Δε νομίζω πως πρέπει να διαβάσει κάποιος ΤΑ βιβλία ή να επισκεφθεί την ΕΣΣΔ για να έχει άποψη και κριτική σκέψη γι αυτή. Το ΚΚΕ προσπαθεί να προκαλέσει μια τέτοια δημόσια συζήτηση για να ξεκαθαριστούν απορίες, ερωτηματικά κι αμφιβολίες ώστε χωρίς να βγουν δόγματα να οδηγηθούμε όλοι σε κάποια συμπεράσματα που τονίζουν την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού.
Κατά τα άλλα, συμφωνώ πως ένας Μιχαλάκης δεν έφτανε για να γίνει ό,τι έγινε. Ο έχθρος είχε από χρόνια κάνει τη δουλειά του και η “περεστρόικα” ήταν απλά το τελικό εργαλείο της αντεπανάστασης. Για να περπατήσει χρειαζόταν χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε βαθμίδα που δυστυχώς βρέθηκαν. Αυτό είναι και το σημείο κλειδί μιας τέτοιας συζήτησης: οι λόγοι που γέννησαν τέτοιους ανθρώπους και -κυρίως- έκαναν τους υπόλοιπους να τους ανέχονται (π.χ. εκείνο το 78% των Σοβιετικών που θεωρεί έγκλημα την ανατροπή του σοσιαλισμού, τότε ΤΙ έκανε; ΠΏΣ αντέδρασε; ΓΙΑΤΙ;).
Ποτέ ο δρόμος δεν ήταν στρωμένος με ρόδα. Και τώρα που ο ιμπεριαλισμός θεωρεί πως παίζει μόνος του θα είναι ακόμα πιο σκληρή η μάχη. Αλλά, η εξέλιξη δεν ανακόπτεται. Απλά καθυστερεί. Μη με ρωτήσεις πόσο. Δεν είμαι η Πυθία όπως με κατηγόρησαν.
Date: November 8, 2008 @ 12:29 am
τι ωραίο, φίλε αμετανόητε, ένα μέγα ευχαριστώ
Date: November 8, 2008 @ 10:44 am
@ΑΜΕΤΑΑΝΟΗΤΟΣ:Αυτά τα καυτά ΠΩΣ;ΓΙΑΤΙ;ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ; δεν σε είναι ακριβώς αυτά που σε τυραννούν για την περίπτωση του ΕΑΜικού κινήματος; Ξέρεις κάτι; Προσωπικά πιστεύω ότι η ακαμψία του κόμματος και ο φόβος παραδοχής του λάθους τη στιγμή που γίνεται (και όχι 50 χρόνια μετά) είναι κάτι που πρέπει να ξεπεραστεί. Αυτό το βάλαμε τις υπογραφές, αυτό το δώσαμε το λόγο μας και δεν τον πέρνουμε πίσω, αυτό το είπε το κόμμα άρα ακολουθούμε τυφλά, κατα την ταπεινή μου γνώμη σύντροφε είναι κάτι που πρέπει να εξεταστεί μέσα στην ίδια τη λειτουργία και την εκτελεστική επιτροπή του. Διότι άλλο να προδίδεις το λαό επειδή είσαι ο μπινές ο Παπανδρέου και άλλο επειδή δεν μπορείς να υπαναχωρήσεις εμπρός στα λάθη σου. Το δεύτερο είναι βλακεία εγκληματική. Θα πρέπει η πικρή, ματωμένη, ένδοξη ιστορία του λαού μας, πρωτίστως, να είναι οδηγός μας για το μέλλον…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς. Συνέχισε έτσι. Γερά και Επίμονα.
Date: November 9, 2008 @ 2:56 am
Ευχαριστώ φίλε Αμετανόητε. Στην συνείδησή μου ο Στάλιν πρέπει να σου ομολογήσω οτι είναι εγκληματίας μιας και συνέχεια διαβάζω ακούω λένε τεσπά οτι για να εδραιώσει τόσο γερά το θεμελίωμα της Σοβιετικής Ένωσης κατέσφαξε ή εκτόπισε 5-10 εκατομμύρια κόσμο. Ως εκεί έχουν δει και ακούσει τα αυτιά και τα μάτια μου. Σε μια συζήτηση που είχα τις προάλλες με ένα μέλος του κόμματος, μου είπε οτι αυτοί ήταν μερικές δεκάδες χιλιάδες είτε προδότες στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, είτε οπαδοί της επιστροφής των Τσάρων. Επειδή γνωρίζω πολύ καλά οτι αυτές οι 2 απόψεις επικρατούν, ΠΡΕΠΕΙ το ΚΚΕ να ξεκαθαρίσει κάποτε με αυτή την ιστορία. Να μας πεί την αλήθεια, να μάθουμε. Όπως μου πρότεινες, θα πάω να βρώ και τα “Άπαντα”, αλλά και πάλι άκρη δε θα βγάλω. Όπως είπες, πρέπει να διαμορφώσω προσωπική γνώμη, άρα δεν υπάρχουν ιστορικά ντε φάκτο ντοκουμέντα, που να μας λένε τί απ’τα 2 ήταν. Ηγέτης, ή δολοφόνος!
Και όταν μέλος του κόμματος μου λέει έλα μωρέ κάτι δεκάδες χιλιάδες προδότες ήταν, με γέρνει πιο πολύ στην πρώτη άποψη. Όπως θα ξέρεις, είμαι συμπαθών στο ΚΚΕ αλλά όχι μέλος ή κάτι τέτοιο. Κατεβαίνω αραιά και πού με το ΠΑΜΕ και αυτό είναι όλο. Δεν ανήκω πουθενά και έχω την δική μου κοσμοθεωρία την οποία κάποια στιγμή (πολύ σύντομα) θα αναρτήσω στο blog. Ως συμπαθών όμως έστω προσκείμενος στο ΚΚΕ, είναι χρέος μου να ξεκαθαρίσω και εγώ όπως έχεις κάνει και εσύ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ πάνω σε αυτό το ζήτημα.
Και πάλι ευχαριστώ, καλό βράδυ
Date: November 9, 2008 @ 3:07 am
Ά μπερδεγουέϊ που λέει και ο Ιράκ Ομπάμα, διάβασα όλο το πόστ προχτές αν θυμάμαι καλά όπως σου υποσχέθηκα, είδα και το βιντεάκι και επιμένω να σε επικροτώ. Σαν νεότερος λοιπόν, έμαθα. Επίσης προσυπογράφω απόλυτα το τελευταίο σχόλιο του Ανδρέα σχετικά με το ΕΑΜ και το “αποστηθίζω Ριζοσπάστη-this is the only truth” (με δικά μου λόγια. Και αυτά ΤΕΡΑΣΤΙΑ ζητήματα…
Date: November 9, 2008 @ 11:08 am
@ektoras: Ας μου επιτρεπεί φίλε Έκτορα μια παρέμβαση από τον blogoδεσπότη, ένα μικρό σχόλιο στα λεγόμενά σου. Για να ψηφίσεις και για να ακολουθήσεις το ΚΚΕ δεν χρειάζεται να ξέρεις ποιος ήταν ο Στάλιν ή ο Λένιν, ο Τρότσκι, ο Γκορμπατσόφ κ.λπ. Το ΚΚ έχει μια τεράστια διαφορά από όλα τα αστικά κόμματα. Δεν είναι προσωποπαγές. Το ακολουθείς για την ιδεολογία του. Για την ματωμένη ιστορία του. Δεν το ακολουθείς για τα πρόσωπα που αποτελούν το εκάστοτε Π.Γ. αλλά για τον κόσμο του που είναι κάθε δευτερόλεπτο στο δρόμο και τρέχει για τα δικά σου και τα δικά μου δίκια. Αυτό δεν το κάνει κανένα άλλο κόμμα. Λάθη έχουν γίνει πολλά. Και όλα έχουν γίνει αποδεκτά και συζητιούνται και αναλύονται για το μέλλον. Κανένα άλλο κόμμα δεν το κάνει αυτό. Τα μόνα λάθη που αναλύονται στα αστικά κόμματα είναι αυτά που τους οδήγησαν να χάσουν ψήφους. Η κομμουνιστική ιδεολογία και τα κομματά της ανά τον κόσμο είναι οι μοναδικοί φάροι για πάψουν να υπάρχουν παιδιά στην Ινδία που τρώνε χώμα και δουλεύουν 16 ώρες τη μέρα για να αγοράζουμε εμείς τα μπλουζάκια Roberto Carnavali για 100 ευρώ. Και ο Ρίζος είναι η μοναδική εφημερίδα που λέει την αλήθεια 100% όσο και αν αυτό σου φαίνεται περίεργο. Διάβασέ τον, σύγκρινε ειδήσεις και θα δεις πόσα σου αποκρίπτονται εντέχνως…
Να’ σαι πάντα καλά και πάντα μην πιστεύεις και ερεύνα!
Date: November 9, 2008 @ 4:18 pm
Αγαπητέ Ανδρέα, (Αμετανόητε το κάναμε λίγο chat room εδω σόρι αλά αμερικάνικα)
Να σου πώ φίλε, οτι επίτηδες δε διαβάζω ιστορία για αυτόν ακριβώς το λόγο που λές; Έχω ψηφίσει ΚΚΕ και θα ξαναψηφίσω. Μ’αρέσουν οι πορείες του ΠΑΜΕ τα συνθήματα και όσα διεκδικεί το ΚΚΕ για τον εργάτη. Τα πιστεύω μου, βρίσκονται κοντά στην ιδεολογία του μαρξισμού και το λενινισμού. Αλλά, χωρίς διάθεση μεταφυσική, πιστεύω πως η ιστορία επαναλαμβάνεται. Επειδή λοιπόν η ιστορία επαναλαμβάνεται, αν δεν αναγνωριστούν τα λάθη, αν δεν διαχωριστούν οι προσωπικότητες, οι μεγάλοι που έφτιαξαν και κυβέρνησαν την Σοβιετική Ένωση από όσους την διέλυσαν ή έκαναν εγκλήματα, μην περιμένεις προκοπή. Δε λέω να βγούν να πούν ανοιχτά τώρα στο λαό ο Στάλιν ήταν έτσι ή αλλιώς, αυτό θα κοστίσει στην κομματική βάση που ούτως η άλλως δεν έχει περιθώρια για κάτι τέτοιο. Σε άλλα 50 χρόνια, ίσως να μπορεί να γίνει και αυτό σήμερα όχι. Αλλά πιστεύω εκεί μέσα στον Περισσό τουλάχιστον αναμεταξύ τους να είναι έτοιμοι αν έρθει ποτέ η ώρα. Έτοιμος μπορείς να είσαι όταν έχεις μάθει, παραδεχτεί τα λάθη σου και διδαχθεί από αυτά
Να είσαι καλά και εσύ και ο Αμετανόητος
Date: November 9, 2008 @ 11:04 pm
@ Ανδρέας & ektoras: Παιδιά συγγνώμη. Έλειπα 2 μέρες και γύρισα πτώμα. Οπότε δεν είμαι για σοβαρή συζήτηση. Τα λέμε αύριο. Πάντως μην αγχώνεστε. Γι αυτό είναι τα blogs (τουλάχιστον αυτό). Τα λέμε.
@ ZiaPupa: Bienvenuto και συγγνώμη για τα άθλια Ιταλικά μου.
Date: November 10, 2008 @ 10:36 pm
ok δεν σχολίασα την ανάρτηση ούτε την κομματικότητα σου, ούτε την πνευματική σου ικανότητα το μόνο που σχολίασα ήταν το σύνθημα.
αν το ύφος μου ήταν λίγο απότομο, συγγνώμη! απλά αυτό το σύνθημα το έχω συνδέσει με όχι και τόσο ευχάριστες καταστάσεις…Δεν κατάλαβα ότι ήταν ειρωνικό…
ναι το “εσύ, εσύ, εσύ να μας τα πεις και όχι ο Λένιν ο ρεφορμιστής”, μας το πέταξαν τα ΕΑΑΚ την προηγούμενη βδομάδα..όσο για την προ του ‘89 ΠΚΣ σηκώνει συζήτηση το θέμα. πολύ ευχαρίστως να την κάνουμε!
ε? μοιρολατρία δεν είναι να περιμένεις μια προφητεία? να περιμένεις τη Μοίρα να εκπληρωθεί? λείπει μάλλον ένα κόμα,”μοιρολατρικό, προφητικό”.το “λες και ξέρεις” δεν απευθύνεται σε σένα προσωπικά, αλλά σε όποιον λέει το σύνθημα.
Date: November 11, 2008 @ 4:07 pm
@ JohnyQ: Δε χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη. Ούτε η δική μου αντίσραση ήταν η σωστή. Απλά, πειράχτηκα επειδή απ’ όλο το post το μόνο που β ρήκες να σχολιάσεις ήταν μια χαζοχαρούμενη κατάληξη που γράφτηκε μετά από 3 ώρες δουλειάς (εοεξεργασία κλιπ ανεβοκατέβασμα mp3 κλπ) και δεν ηταν ό,τι καλύτερο αλλά ήταν το μόνο που μού’ρθε κείνη την ώρα στο μυαλό.
Το ξέρω πως τα ΕΑΑΚ πετάνε ακόμα τέτοια συνθήματα. Αυτά δημιουργήθηκαν την περίοδο 86-87 τότε που η ΠΣΚ και η Σπουδάζουσα είχε αρχίσει να χουλιγκανίζει περισσότερο παρά να πολιτικολογεί. Κι ως γνωστόν το 90τόσο% πέρασαν στο ΝΑΡ και κουβάλησαν αυτό το κλίμα. Εμείς που μείναμε πότε-πότε τα θυμόμαστε πιο πολύ σαν το ρέκβιεμ της φοιτητικής μας ζωής παρά σαν πολιτικά συνθήματα.
Νομίζω πως ήδη ξεκίνησα, ακροθιγώς, την κουβέντα για τα τελευταία χρόνια της προ του ‘89 ΠΣΚ κι αν θες τη συνεχίζουμε. Έχω να καταθέσω πολλά (κι από μέσα).