Όταν τα πάνω έρχονται κάτω
April 28, 2008 12:23 am Uncategorized 
ΕΚΘΕΣΗ.
ΘΕΜΑ: «Πώς πέρασα το Μεγάλο Σάββατο»
του μαθητή ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥ
Σάββατο απόγευμα, λίγο μετά τις 6. Έχεις τελειώσει το πλύσιμο και κόψιμο των εντοσθίων. Έχεις έτοιμες τις σούβλες με το κοκορέτσι και τον οβελία για να κερδίσεις μισή ώρα ύπνο το πρωί της Κυριακής. Έχεις βάλει και τη μαγειρίτσα στη χύτρα να σιγοβράζει. Χαιρετάς την πεθερά σου για να πας στο δικό σου σπίτι για ένα μπάνιο και καμιά ωρίτσα ύπνο. Α, μια που βρήκαμε και λάστιχο, ας ρίξουμε κι ένα πλύσιμο στο αυτοκίνητο για να φύγει η αφρικανική σκόνη. Έχεις να διανύσεις μια απόσταση
Ξαφνικά η αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου σηκώνεται ψηλά. Ταλαντεύεται για λίγο αναποφάσιστη για το πού θα πέσει. Τελικά, η βαρύτητα, η φυγόκεντρος, η μοίρα, το χέρι του Θεού, δεν ξέρω κι εγώ τι (ας αποφασίσει ο καθένας μόνος του), γέρνουν την πλάστιγγα. Το αυτοκίνητο, με μια απλότητα στην κίνηση του, συνεχίζει την από τ’ αριστερά προς τα δεξιά κίνηση του. Το επόμενο δευτερόλεπτο βρίσκεσαι τα πάνω κάτω με το μικρό γιό σου να ακουμπά στον ουρανό του αυτοκινήτου κι εσύ από πάνω του να έχεις απλώσει τα χέρια προστατευτικά για να μην τον χτυπήσεις. Όλα έχουν κρατήσει μερικά δευτερόλεπτα. Τόσα λίγα για να αντιδράσεις μα και τόσο πολλά για να προλάβεις να κάνεις χιλιάδες αστραπιαίες σκέψεις. Είναι απίστευτο πόσες νοητικές λειτουργίες μπορεί να κάνει ένας μέτριος νους σε τόσο λίγα δευτερόλεπτα.
Τα επόμενα δευτερόλεπτα είναι τα πιο αγωνιώδη: «Τι έγινε;», «πώς έγινε;». Και το κρισιμότερο: «έπαθε κάτι το παιδί;» Όχι. Ευτυχώς. Ψύχραιμα (που λέει ο λόγος), σα να παίζεις παιχνίδι, του λες να βγει από το σπασμένο παράθυρο του συνοδηγού και το ακολουθείς κι εσύ. Μόνο που δε σε πολυχωράει. Κάτι σου καίει το χέρι, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.
Ο Έκτορας βγαίνει, τινάζει με καμάρι τα θραύσματα από πάνω του με ένα χαμόγελο μάλλον ικανοποίησης που πήγε τόσο καλά στο «παιχνίδι». Και τότε βλέπει το χέρι σου γεμάτο κοψίματα, αίμα και θραύσματα. Τότε νοιώθει πως το παιχνίδι δεν ήταν τόσο αστείο.
Εσύ έχεις άλλες προτεραιότητες: να καλέσεις μια express για να σηκώσει το αυτοκίνητο, να ειδοποιήσεις στο σπίτι (γαμώτο δεν πήρες το κινητό) και να ηρεμήσεις το παιδί. Ώσπου να γίνουν αυτά, έχουν μαζευτεί οι συνήθεις «εθελοντές». Ξέρετε, κάτι κοράκια που βγαίνουν από τις φωλιές τους μόλις μυρίσουν αίμα και (ξένη) δυστυχία, πρόθυμοι να «βοηθήσουν» χωρίς να κάνουν τίποτα πέρα από το να εξηγούν το «κακό» στους αργοπορημένους. Κάποιος έχει καλέσει ανώνυμα την Άμεσο Δράση η οποία σπεύδει άμεσα (!) προφανώς γιατί δεν υπήρχε κάτι σοβαρότερο το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου. Άσκοπη ταλαιπωρία και για κείνους και για σένα, αλλά ευκαιρία για τους «σαμαρείτες» να πουν στα όργανα για τα προβλήματα που βασανίζουν το μικρόκοσμο τους. Ευτυχώς τα όργανα, μαθημένα από τέτοια, ανακαλύπτουν τον «ένοχο» του ατυχήματος: είναι η ρίζα μιας ελιάς πάνω στην οποία βρήκε ο μπροστινός αριστερός τροχός. Το αυτοκίνητο ανασηκώθηκε, το λάστιχο έσκασε και σε έφερε τούμπα. Συμβαίνουν αυτά.
Μετά, από μια ώρα ταλαιπωρία και τον εξευτελισμό να εξηγείς σε δεκάδες «χριστιανούς» το τι έγινε, το show τελειώνει. Δεν είναι τίποτα. Ούτε καν άξιο λόγου για να καταγραφεί στα «συμβάντα». Οι «σαμαρείτες» ησυχάζουν: «Ουφ, πάει κι αυτό. Πάμε σπίτια μας για να προλάβουμε τις δουλειές».
Για σένα η ταλαιπωρία συνεχίζεται. Επίσκεψη στο νοσοκομείο, ράμματα στο χέρι, αντιβιώσεις, αντιτετανικοί, κλπ. Κι από πάνω, να πρέπει να ηρεμήσεις τον Εκτοράκο που ανησυχεί για τον μπαμπά και δε ξεκολλάει από δίπλα του.
Όλα αυτά διαρκούν μέχρι τις 11.30.
Ευτυχώς πρόλαβες τη μαγειρίτσα (πάντως και φέτος την πέτυχες μπαγάσα). Στο τραπέζι όλοι λένε «Χριστός Ανέστη» και κοιτάνε εσένα και τον Έκτορα με σημασία. Εσύ πρέπει να πάρεις το παιδί και να κοιμηθείς δίπλα του για να βεβαιώνεται πως «δεν πάθαμε και τίποτα».
Ήταν ένα Μ. Σάββατο διαφορετικό από τα προηγούμενα που θα σου μείνει αξέχαστο.
Και πάλι καλά την έβγαλες.
Καλό Πάσχα σε όλους
Ετικέτες: Προσωπικά
Date: April 28, 2008 @ 11:00 am
Aμετανόητε “μαθητή” αν ήμουν “καθηγητής” θα σου έκανα τις εξείς παρατηρήσεις.
1)Η ρίζα της ελιάς ήταν κομμένη;
2)H σούβλα ήταν χειροκίνητη ή ηλεκτροκίνητη;
3)Για πόσο καιρό θα μείνει ο Έκτορας χωρίς παιχνίδι;
4)Tη συνταγή για τη μαγειρίτσα που θα τη βρούμε;
5)Η απάντηση στο “Χριστός Ανέστη” ποια ήταν;
6) ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΣΟΥ!
Date: April 28, 2008 @ 12:08 pm
Μετά την πρώτη λαχτάρα που πέρασα έχω να σας ευχηθώ έτσι σιδεροκέφαλοι να ΄στε πάντα!
Date: April 28, 2008 @ 12:17 pm
Καλημέρα, σύντροφε, χρόνια πολλά, καλά και αγωνιστικά!
Date: April 28, 2008 @ 12:47 pm
Αληθός αληθός και περαστικά …
Αφού όλα πήγαν καλά, πρόκαμες και τη μαγειρίτσα!
Θα αναφωνήσω λοιπόν: “Θαύμα θαύμα” ..
Σιδερένιος
Date: April 28, 2008 @ 2:39 pm
αληθώς αληθώς … αγραμματε τσοκτσοκ …
Date: April 28, 2008 @ 3:07 pm
Άντε, σιδερένιος. Ευτυχώς το μόνο που θα σου μείνει από το περιστατικό είναι ψιλοσημαδάκια και αναμνήσεις για τις επόμενες πασχαλιές. Μέχρι και το φαἶ πρόλαβες. “Μην το πεις οὐτε του παπά” που λένε…
Date: April 28, 2008 @ 7:23 pm
κάτσε γιατί τώρα έρχονται πολλές ευχές μαζεμένες..:
1) χρόνια πολλά, χριστός ανέστη (τα κατάφερε και φέτος)
2 και πιο σημαντικό – περαστικά και σιδερένιος. ξέρω ότι δεν έχεις κανένα πρόβλημα και μέχρι τώρα θα το έχεις ξεπεράσει.
είναι κάτι τέτοιες μέρες π βιάζεσαι που σου συμβαίνουν τα πιο πολλά. ευτυχώς ο τρώας σ βγήκε χωρίς γρατζουνιά
ελπίζω να πέρασες ένα καλό πάσχα και να μη σας τα χάλασε κι εσάς ο καιρός όπως εδώ που τη βγάλαμε μέσα στο κρύο
Date: April 28, 2008 @ 11:21 pm
Χρόνια πολλά πρωταθλητή και σιδερένιος!
Έχοντας βρεθεί σε ανάλογη θέση, μπορώ να κάνω μία πρόχειρη κατάταξη των Σαμαρειτών (και “Σαμαρειτών” εντός εισαγωγικών ή “κοράκια” που τα ανφέρεις)) όπως τουλάχιστον τους έχω ταξινομήσει εμπειρικά:
Κατηγορίες “Σαμαρειτών”:
1. Σαμαρείτης “Σαμαρείτης”: -”Ρε συ, για πάμε να βοηθήσουμε το παληκάρι μην έπαθε τίποτε”! (ο επονομαζόμενος και “Βέγγος Σαμαρείτης” κι ας μην ξέρει τι να κάνει, είδος σπάνιον πλην “μη προστατευόμενον”).
2. Κουτσομπόλης “Σαμαρείτης”: -”Ποιός είναι αυτός ‘κει πέρα, για πα’ να δούμε…” (ο επονομαζόμενος και “Reuters Σαμαρείτης”).
3. Γεροντοκοριασμένος “Σαμαρείτης”: -”Αυτά παθαίνουν όσοι οδηγούν με 150, πασπατεύουν τη συνοδηγό και μιλάνε ταυτόχρονα και στο κινητό (και ας μην έχεις κινητό ούτε γυναίκα συνοδήγό και ας πήγαινες με 30, ο επονομαζόμενος και “Σας τάλεγα ‘γω Σαμαρείτης” θα το βγάλει το κήρυγμά του, “με χαλάζι, με λιοπύρι”… ).
4. Χαβαλέ “σαμαρείτης” (τον αναγνωρίζεις εύκολα, τραβάει συνεχώς φωτογραφίες με το κινητό που θα τις δείχνει στο τραπέζι -αναστάσιμο Σαββάτου και Λαμπριάτικο Κυριακής- και θα κοιτάζει συνεχώς δεξιά αριστερά μη δεν κανένα γνωστό να ανταλλάξουν εξυπνάδες.
5. Πολίτης “σαμαρείτης” (είναι ο μόνος που θα σκεφτεί να φέρει ένα μπουκάλι νερό, να πάρει τηλέφωνο από το κινητό, να καταβάσει τα μπινελίκια του για το δρόμο, για την ρίζα της ελιάς, για… για… για…, είδος προς εξαφάνισιν).
Σημασία έχει πάντως πως τέλος καλό, όλα καλά!
Date: April 29, 2008 @ 12:01 am
Αδέρφια σας ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον σας.
Ειδικότερα:
@ venceremos: Σύντομες απαντήσεις:
1)Όχι, απλά έξεχε στο δρόμο σκεπασμένη από ξερόχορτα.
2)Hλεκτροκίνητη.
3)Ο Έκτορας δε μένει ποτέ χωρίς παιχνίδι.
4)Tη συνταγή θα σας τη στείλω του χρόνου.
5)Η απάντηση στο “Χριστός Ανέστη” είναι “Μαγκιά του”.
6) Ευχαριστώ.
@ renata: Ευχαριστώ αδελφούλα. Να έρθεις να βάλεις τα δάχτυλα “επί τον τύπον των ήλων”.
@ Φάρος: Ευχαριστώ σύντροφε. Ό,τι ποθείς, να πάθεις.
@ τσοκτσοκ: Μωρέ μια χαρά είσαι συ στην Ανγλαιτέρα. Ούτε ελιές ούτε τίποτα. Νά’σαι καλά.
@ Erythros: Τρελός είμαι να το πω του παπά; Θα μου ζητάει μίζα για μεσολάβηση προς το “Θείον”.
Απαπα, μη λες “σιδερένιος”. Μου θυμίζει Αντρέα μετά το Χέρτφιλντ.
@ elliot afanas: Ευχαριστώ κι ανταποδίδω.
Με τον καιρό είμασταν ευρύπρωκτοι. Λιακάδα μέχρι τις 6 το απόγευμα και (μετά το ψήσιμο και τη χώνεψη) βροχές.
@ Zalmoxis: Χρόνια πολλά και σε σένα.
Καταπληκτική η πραγματεία σου για τους “σαμαρείτες”. Ιδιαίτερα απόλαυσα τον “σας τα’λεγα εγώ” γιατί η πλειονότητα των δικών μου ήταν τέτοιου τύπου.
Ένα μόνο με ανησυχεί: πόσες φορές τράκαρες και τους συνάντησες για να τους μελετήσεις τόσο διεξοδικά;
Date: April 29, 2008 @ 12:50 am
τι λες τώρα, καλέ;
ουφ, πάλι καλά!
κι αφού τέλος καλό, όλα καλά, άντρας χωρίς σημάδια δεν γίνεται! Απέκτησες λοιπόν κι εσύ ηρωικά τα δικά σου!
κι άλλο κακό να μη σας βρει!
Date: April 29, 2008 @ 2:58 am
Να ξέρεις ότι αυτό που έπαθες ήταν θέλημα θεού, γιατί είσαι ένα άθεο κομμουνιστικό γουρούνι. Αν ήμουν χερουβείμ θα έλεγα “και λίγα έπαθες”.
Ευτυχώς είμαι ίδιος με σένα και λέω περαστικά σε σένα και στον μικρό.
Και μην ξανακούσω αηδιούλες τύπου “χριστός ανέστη” και “αληθώς ο κύριος”, γιατί θα σας πλακώσω στη μεθαδόνη μπας και απεξαρτηθείτε από το όπιο…
Date: April 29, 2008 @ 10:49 am
Αφού “τέλος καλό”, όλα καλά
Περαστικά σου.
και φιλιά στον μικρό Έκτορα
Date: April 29, 2008 @ 11:22 am
Αμετανόητε μαθητή,
τώρα το είδα αυτό…
Και ήταν και ο μικρός μέσα!
Ευτυχώς που την έβγαλες με μερικά ράμματα (για την γούνα σου) κι ένα αντιτετανικό.
Άλλο κακό να μη σας βρει σύντροφε
Date: April 29, 2008 @ 11:48 am
Πάλι καλά ρε συ!Πώ,πω!Χρόνια πολλά και πάντα έτσι τυχερός (μέσα στην ατυχία ).
Date: April 29, 2008 @ 4:02 pm
Κοίτα να δείς! μόλις μπήκα ξανά στο νέτ και αφού έγραψα μια ανάρτηση με παρόμοιο!!!!! τίτλο, είπα να περάσω μια βόλτα από φιλαράκια και βλέπω αυτό!
Τι να πώ, περαστικά Αμετανόητε, ευτυχώς δεν πάθατε τίποτα σοβαρό (ελπίζω τα ράμματα να ήταν λίγα). Είμαι παθών και μάλιστα με αρκετά παραπάνω χλμ. την ώρα σε κεντρικότατο και με 3 λωρίδες κυκλοφορίας παρακαλώ δρόμιο της Αθήνας. Βλέπε Ολυμπιακά έργα. Τι ρίζα τί κλαδί ελιάς… το δίκιο μου δεν το βρήκα. Βλέπεις εκτός από τους καλούς Σαμαρείτες υπάρχουν και οι ψευδομάρτυρες. Τεσπα, περαστικά και καλή ανάρρωση και πραγματικά Χρόνια Πολλά με όλη τη σημασία της φράσης
Date: April 29, 2008 @ 7:25 pm
Βρε αμετανόητε, τι βλέπω; Περαστικά και μακριά από τις ρίζες.
Το αυτοκίνητο στη φωτό δικό σου είναι;
Το ρωτάω γιατί μου φαίνεται, από τη θέση που βρίσκεται, πως το τουμπάρισμα οφείλεται επειδή πήρες το τιμόνι περισσότερο αριστερά από όσο έπρεπε…
Κατά τα λοιπά, εύχομαι τα καλύτερα.
Date: April 29, 2008 @ 10:20 pm
Η κατάταξη που έκανα έρχεται από… “μακρά προσωπική εμπειρία”. Έχω τρακάρει με παπί, με ταξί και με νταλίκα (στη τελευταία περίπτωση “είχα άγιο” καθώς βιαζόμουν και είχα γκαζώσει άγρια). Στις 2 περιπτώσεις, οι “σας τάλεγα εγώ” τα έβαλαν με τον πιτσιρίκο στο παπί και με τον μεσήλικα ταξιτζή, με ύφος σπαστικού ξερόλα (μιας και έφταιγαν) παρότι όμως είχαν πάρει το μερός μου, μου την είχε σπάσει πολύ η συμπεριφορά τους, ιδίως στο πιτσιρίκο με το παπί, που έκανε ντελίβερυ και εκτός από το μεροκάματα που θα έχανε, ήταν “ένα με τη γή” από την ντροπή και το κράξιμο.
Έχω και ένα συμβάν όπου με έχει πιάσει λάστιχο σε “νεκρή ζώνη” μεταξύ δύο αφρικανικών χωρών με ένα νοικιασμένο σιτροέν σαξό όπου έβριζα γιατί δεν είχε ρεζέρβα στο πορτ μπαγκάζ και καθώς έξυνα το κεφάλι μου να δω τι θα κάνω, ήλθαν στρατιώτες από τις δύο πλευρές των συνόρων (Γκάμπια και Σενεγάλη) και μου έδειξαν ξεκαρδισμένοι τη ρεζέρβα… κάτω από το σασί! Αυτοί ανήκαν στην κατηγορία “που τον πετύχααμε αυτόν τον λευκό ‘δω πέρα σαμαρείτες!
Date: April 29, 2008 @ 10:23 pm
Ο άνθρωπος κι ο blogger στις στραβές βλέπει τους φίλους του. Κι εγώ, ευτυχώς, έχω μπόλικους όπως δείχνουν τα μηνύματα σας.
Σας ευχαριστώ όλους κι έναν έναν ξεχωριστά:
@ krotkaya: Merci beaucoup mademoiselle (δείχνουμε και τη γαλλική μας παιδεία). Έχω μπόλικα σημάδια για να δείχνω το “αντριλίκι” μου αλλά τεσπα.
@ The Son Of Nothing: Αααα, εγώ είμαι θρήσκος άνθρωπος. Πιστεύω εις έναν Ολυμπιακόν Πατέρα Παντοκράτορα ποιητήν πρωταθλημάτων και κυπέλλων ορατών τε και αοράτων (μην ακούσω σχόλια για το “αοράτων”, θα χεστούμε).
@ νατασσάκι: Θα το ήθελα αλλά δεν με πολυπλησιάζει. Χτες είμασταν πάνω στο μηχανάκι και μου λέει “Μπαμπά πρόσεχε. Ένα ατύχημα είναι αρκετό”. Ναι το τέρας!
@ A.F.Marx: Ευχαριστώ σύντροφε. Πάντως για μένα οι ελιές τέλειωσαν. Από φωτογραφίες μόνο.
@ partizana: “Τυχερός στην ατυχία” μου ε; Λέω να παίξω τζόκερ.
Πάντως πιστεύω πως η τύχη είναι του Έκτορα (δεν τον φωνάζουμε τυχαία “Γκαστόνε”) κι εγώ απλά “ποτίστηκα” μαζί με το “βαισιλικό”.
@ ΕΚΤΟΡΑΣ: Χρόνια Πολλά και σε σένα αγαπητό θύμα των Ολυμπαικών έργων και των ψευδομαρτύρων
@ syneas: Όχι δεν είναι το δικό μου αυτοκίνητο. Δεν άντεχα να πάρω φωτογραφίες από το “νεκρό”. Τη βρήκα στο δίκτυο. Το αμάξι μοιάζει στο χρώμα με το δικό μου αλλά θα παραητήσετε πως γύρω υπάρχουν λεύκες ενώ εγώ σας μίλησα για ελιές.
Thanks anyway.
Date: April 29, 2008 @ 10:35 pm
Αθάνατε Zalmoxis διαφήμισες άριστα το ελληνικό δαιμόνιο στους “κανίβαλους” της Γκάμπια και της Σομαλίας.
Ευτυχώς που δεν προκάλεσες μεθοριακό επεισόδιο. Να το δω κι αυτό κι ας πεθάνω: συνοριακή σύρραξη για ένα “σιτροέν σαξό”
Date: April 30, 2008 @ 10:11 am
Είδες τί σου είναι το Πάσχα τελικά! Σημάδι από το Θεό ήταν αυτό, ευκαιρία να μετανοήσεις σου δίνει…
Καλή δύναμη και χρόνια πολλά!
Date: April 30, 2008 @ 12:16 pm
Καλή δύναμη και περαστικά.
Κι όπως λέει και το άσμα, “ό,τι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό…”
Date: April 30, 2008 @ 3:03 pm
Με τρόμαξες…
Χρόνια πολλά καλέ μου!
Να μη σου ξανασυμβεί τέτοιο κακό.
Το μωρό πώς είναι; Συνήλθε από το σοκ;
Περαστικά σου!
Date: April 30, 2008 @ 4:02 pm
@ a8lios: Σύντροφε μη μου κάνεις ανήθικες προτάσεις. Άκου να μετανοήσει ένας ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ. Για ένα καθαρό κούτελο ζούμε
Καλή δύναμη και σε σένα.
@ cris: Ευχαριστώ πολύ. Έχω μαζέψει “δύναμη” τα τελευταία χρόνια !!!
@ Dark_Maiden: Χρόνια πολλά και σε σένα. Ο πολέμαρχος Έκτωρ καλά είναι. Από την επομένη το είχε ξεπεράσει. Αυτό είναι το μεγαλείο του παιδικού μυαλού.
Εσύ με τρόμαξες μ’΄εκείνο το DELETE. Δε φαντάζομαι να είναι το τέλος του blog σου; Μάλλον κάτι προσωπικό μου μοιάζει. Αν είναι το πρώτο, ΣΕ ΔΙΑΤΑΖΩ να αναθεωρήσεις αμέσως. Αν πρόκειται για το δεύτερο, keep going η ζωή θα σου φέρει κάτι καλύτερο από κείνο που πέθανε(;).
Date: April 30, 2008 @ 4:41 pm
Αμετανοήτε πολύ καλό το blog σου.
Χριστός Ανέστη κιόλας, έυχομαι η ανάσταση να γίνεται κάθε μέρα και οι άνθρωποι που υποφέρουν να ξαναβρούν την ελπίδα και την αγάπη που την έχουμε χάσει.
Συνέχισε έτσι φίλε σε θεωρώ αδερφό μου στο bloggin,ταιριάζουμε αρκετά μπές στο blog μου και θα καταλάβεις
Λευτεριά στην Παλαιστίνη
Λευτεριά στο Κόσσοβο
Λευτεριά στο Ιράκ
Λευτεριά Στο Θιβετ
Date: April 30, 2008 @ 6:12 pm
@ Τopaiditisplateias: Καλώς ήρθες στην παρέα φίλε. Το είδα το blog σου. Είναι πολύ ενδιαφέρον.
).
Από το “Τζάντε” ε; Εγώ είμαι από το μεγάλο πέλαγος αλλά όλοι οι νησιώτες είναι αδέρφια (οι επατανήσιοι ξαδέρφια
Θα τα λέμε.
Date: April 30, 2008 @ 6:54 pm
“Μπαμπά πρόσεχε. Ένα ατύχημα είναι αρκετό” Ναι το τέρας!
μπορώ να φανταστώ σε ποιον έμοιασε!
(να προσέχεις, ναι; Και τους Τρώες και εσένα, και την “ηρωίδα” -και άντε, τελειώνουν τα βάσανά σου, αρχίζουν τα σχολεία πάλι… :p)
Date: April 30, 2008 @ 8:34 pm
Χρόνια πολλά και καλά.
Τ>ύχη βουνό την είχες!!! Πάντως εάν θες να βγείς κερδισμένος απόλη την φάση, διάβασα σε οικονομική εφημερίδα του Μ. Σαββάτου (Ημερισία αν θυμάμαι καλά) πως κάποιοι δίνουν μέχρι και 50000€ για αιωνόβιες ελιές περίπου 2000 ετών!!! Μήπως να ρίξεις ένα βλέφαρο στην ηλικία της και να βγάλεις μια “αποζημίωση” βρε αδερφάκι μου!!!
Και του χρόνου με υγεία.
Date: April 30, 2008 @ 11:46 pm
@ νατασσάκι: Τελειώνει το μαρτύριο. Τέσσερις κι απόψε μείνανε
@ moyratos: Τα 5ο χιλιάρικα τα παίρνει αυτός που έχει το οικόπεδο ή εγώ που την “αγόρασα” την ελιά;
Χρόνια πολλά
Date: May 1, 2008 @ 10:18 am
Στην εκ8εση πέρνεις δέκα.
Στην τύχη σου,κερί να ανάψεις α8εόφοβε!
Αντί για ευχές για ταχεία ανάνηψη( που μόλις τη λέξη και μόνο ακούσεις, ) κι επειδή μόλις κι εγώ μαζεύτηκα από τας εξοχάς λέω να σου στείλω μαγνητάκι : μπαμπά μην τρέχεις .. να προσέχεις”
καλή ανάρωση λοιπόν αν και ψυχανεμίζομαι πως τέτοια ώρα 8άσαι σε καμμια πορεία! Να δω πως 8α κρατάς το πανώ με τα ράμματα στο χέρι! ΚΟυλό!
καλη Πρωτομαγιά λοιπόν
Φιλια
Date: May 2, 2008 @ 12:42 am
@ liakada: Πολύ απλό. Φέτος δεν κράτησα πανώ. Είμουνα πίσω από τη ντουντούκα
Νά’σαι καλά.
Date: May 2, 2008 @ 8:46 am
Άντε, σιδερένιος!
Κι άλλο κακό να μη μας βρει…
Date: May 2, 2008 @ 11:26 pm
@ macgiorgosgr:
Νάσαι καλά κι εσύ.
Είπαμε: όχι σιδερένιος. Μου θυμίζει Αντρέα Π.
Date: May 5, 2008 @ 8:03 pm
Τελικά εκτός από τον Χριστό τα κατάφερες κιεσύ τέτοια μέρα !!!
Άντε και του χρόνου με το καλό να αναστηθεί ο Χριστός και πάλι(δεν καταλαβαίνει τίποτα ο άτιμος κάθε χρόνο πυροτεχνήμαα ακούω) αλλά δε θα ευχηθώ το ίδιο και για σένα !!
περαστικά σε σένα και την ελιά!!!!
Date: May 7, 2008 @ 9:43 pm
Στη θέση σου, θα ξερίζωνα νύχτα την ελιά και θα την έβαζα στο e-bay!!!
Τώρα εάν ο ιδιοκτήτης καταλάβει τίποτα … τι να σου πω!! Κάντου ασφαλιστικά μέτρα και ζήτα αποζημίωση για το ατύχημα. Στην Ελλάδα ζεις!!! Έχεις πολλές ελπίδες!!!!
Date: May 8, 2008 @ 8:40 pm
@ mary: Αντιπαθούσα τις ελιές από τα παιδικά μου χρόνια που άκουγα “Έλιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά”
@ MOYRATOS: Στις δίκες δεν έχω κλίση.
Για τα άλλα, μη μου βάζεις ιδέες. Έλεγα να ρίξω ένα μπετόνι βενζίνη και μετά 10′ “τυχαία” να περάσω να πετάξω “αφηρημένος” το τσιγάρο μου.