Η ΕΣΗΕΑ, το συλλαλητήριο, το ποδόσφαιρο κι ο… τσοκ-τσοκ
March 20, 2008 12:22 am Uncategorized 
Μέρα αγώνα ήταν η χτεσινή. Και όπως ακούγεται, ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η συμμετοχή στην απεργία όσο και στα συλλαλητήρια που έγιναν σε όλη τη χώρα.
Λέω «όπως ακούγεται» επειδή συνέπεσε για άλλη μια φορά με τις μεγάλες κινητοποιήσεις η βολικότατη απεργία της ΕΣΗΕΑ. Χάρη σ’ αυτή, η κυβέρνηση απολαμβάνει ένα κρίσιμο διάστημα με «σιγή ασυρμάτου» και οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να δουν καθαρά την απήχηση της δύναμης τους. Στο σημείο αυτό, δε θα πάψω να αναρωτιέμαι «αφελώς» γιατί αυτός ο κλάδος είναι από τους λίγους που δεν αφήνουν ένα «προσωπικό ασφαλείας» στη διάρκεια των κινητοποιήσεων τους. Εντάξει, μπορούμε μια-δυο μέρες να αντέξουμε ως έθνος την απουσία «ειδήσεων» για την υγεία της κας Βροχοπούλου, τη συναισθηματική φόρτιση του κου Κωστέτσου, την αποδοχή του secret combination από τις σκανδιναβικές χώρες και την απουσία των αφων Γεωργιάδη από τα παράθυρα. Αλλά, λίγα λόγια για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και τον κόσμο δε νομίζω πως θα αποτελούσαν απεργοσπασία (τουλάχιστο όχι μεγαλύτερη από κείνη την αλχημεία των καναλιών να φέρνουν Κύπριους σπήκερς να μεταδίδουν με βαριά προφορά τηλεοπτικούς αγώνες).
Στο σημείο αυτό να θυμίσω πως τα χρόνια που το εργατικό κίνημα ήταν πραγματικά ταξικό θεωρούσε μεγάλη κατάκτηση του την άμεση πληροφόρηση του λαού για μια απεργιακή κινητοποίηση. Σε τέτοιο σημείο ώστε το προσωπικό μιας και μόνης εφημερίδας είχε την τιμή να εργάζεται κάνοντας «κόκκινο μεροκάματο» (δηλαδή αμισθί για τους μη κατέχοντες την ορολογία) τις μέρες της Πρωτομαγιάς ή των απεργιακών κινητοποιήσεων του Τύπου ώστε την επομένη οι εργαζόμενοι να πληροφορούνται τα γεγονότα της κινητοποίησης. Εντάξει, δε λέμε πως όλοι μπορούν να κάνουν ό,τι έκανε και κάνει ο «Ριζοσπάστης» αλλά θα μπορούσε ένα έντυπο κι ένα ηλεκτρονικό ΜΜΕ να έχουν εκ περιπτροπής την τιμή της πληροφόρησης. Αλλά τέτοιες «αποκλειστικότητες» είναι αδιάφορες στους Σομπολίζοντες δημοσιογράφους και κυρίως στα αφεντικά τους.
Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι η χτεσινή κινητοποίηση η οποία έμαθα πως ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή σε παλμό και όγκο σε κάθε πόλη που εγώ τουλάχιστον είχα γνωστούς. Σχετικά με την πόλη που με κρατά αιχμάλωτο φιλοξενεί, την Πάτρα: Μαζική συμμετοχή στην απεργία τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα. Η συγκέντρωση του Π.Α.ΜΕ. στην πλατεία Γεωργίου εντυπωσιακή το ίδιο και η πορεία. Για όσους γνωρίζουν από Πάτρα, η κεφαλή της ήταν στη Φιλοποίμενος ενώ η ουρά της στην Ερμού. Αν σε αυτό τον κόσμο υπολογίσουμε και άλλους εργαζόμενους που παρέμειναν εγκλωβισμένοι στη σύναξη των εργατοπατέρων έξω από το ΕΚ Πάτρας (η αναλογία ήταν περίπου 1 προς 4 για τις δυο συγκεντρώσεις) τότε μπορούμε να μιλάμε για εντυπωσιακή συμμετοχή των εργαζόμενων της Πάτρας σε απεργιακή κινητοποίηση (ανεξάρτητα από την ταξικότητα ή την αγωνιστική διάθεση των διοργανωτών της καθεμίας).
Λεπτομέρεια: Μερικοί καλοθελητές λένε πως οι κινητοποιήσεις του Π.Α.ΜΕ. χωρίζουν. Η χτεσινή όμως ένωσε εμένα και τον σ. Τσοκ-Τσοκ ο οποίος εγκατέλειψε για λίγες μέρες την Αγκλετέρα και βρέθηκε στην πόλη του. Παρά την κοσμοσυρροή, καταφέραμε να συναντηθούμε και να τα πούμε κάτω από τους ήχους της ντουντούκας. Ο έτερος red blogger της περιοχής ο εξαποδώ δεν εντοπίστηκε μέσα στο πλήθος αλλά είμαι σίγουρος πως κάπου εκεί ήταν και θα βρεθούμε και μ αυτόν στην επόμενη απεργία.
ΥΓ1: (για όσους επιμένουν να ταυτίζουν τους bloggers με τους δημοσιογράφους): Ελπίζω να μην κάνει καμιά παράσταση διαμαρτυρίας η ΕΣΗΕΑ επειδή έσπασα τη σιγή ασυρμάτου που επέβαλε. Ακόμα χειρότερα: ελπίζω να μη γίνω αφορμή για κανένα σχέδιο νόμου που θα θέτει ανόητους κανόνες σε bloggers που επιμένουν να μιλούν όπως αυτοί θέλουν, όπου αυτοί θέλουν και όποτε αυτοί θέλουν.
ΥΓ2: (Άσχετο, αλλά θέλω να το σημειώσω): Το βραδάκι είδα στον «Άλφα» τον προγραμματισμένο αγώνα Κυπέλλου Ηρακλή-Ολυμπιακού χωρίς καμία περιγραφή από «επαΐοντες» δημοσιογράφους και «ειδικούς» σχολιαστές. Κατάφερα να ακούω τις φωνές των παικτών στους τραυματισμούς ή τις οδηγίες στις δύσκολες φάσεις. Ακόμα τις οδηγίες των προπονητών και βέβαια όλα τα συνθήματα της εξέδρας.
Ήταν ΑΠΟΛΑΥΣΗ.
Μήπως να το καθιέρωναν; Στο κάτω κάτω θα γλυτώνουν και τα έξοδα παράστασης.
Ετικέτες: Πολιτική
Date: March 20, 2008 @ 12:53 am
Ρε συ!!! Τα κόκκινα μεροκάματα σουμπότνικ δεν λέγονται στα Ρώσικα??????Χαχαχαχαχαχαχα…Καλησπέρα.
Date: March 20, 2008 @ 1:48 am
@ sinistraradicale : Ρε καλώς τον.
Τώρα να σε γελάσω; Λίγες ρώσικες λέξεις ξέρω. Θυμάμαι πως το κόκκινο είναι κρόσνοε-κράσναγια (κράσναγια πλόσατ=κόκκινη πλατεία όπως μου έμαθε πριν χρόνια η Αναγεννημένη “αδερφή” μου).
Τώρα, για το σουμπότνικ, τι να πω;
Date: March 20, 2008 @ 1:52 am
Και τώρα τα κρίσιμα: η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ θα κουνηθούν; ή θα κάνουν την πάπια, όπωςόταν τους πρότεινε η ΔΑΣ και το ΠΑΜΕ να γίνει 48ωρη η απεργία;
Πολύς κόσμος και στην Αθήνα και στις δύο συγκεντρώσεις. Και στα Γιάννενα έμαθα (σπούδασα εκεί και την υπεραγαπώ την πόλη) πηγε πολύ καλά (η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου στο ΠΑΜΕ και με συμμετοχή μεγάλη από την ΒΙ.ΠΕ εκεί).
Π.Α.ΜΕ ξανά!
Date: March 20, 2008 @ 2:12 am
Στην απεργιακή κινητοποίηση της Πάτρας βρέθηκα κι εγώ και μπορώ να πω με ευκολία ότι ήταν μια από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων, αν όχι η καλύτερη.
Date: March 20, 2008 @ 3:18 am
πάλι καλά!
έσκασα να μάθω πέντε πράματα για το πώς πήγε η απεργία!
ευτυχώς που ανέβασες ποστ!
sinistradicale, σωστά, σουμπότνικ!
Date: March 20, 2008 @ 3:34 am
@ The Son Of Nothing : Ρε, πώς σε ξέχασα εσένα; Shame on me και κερνάω τους καφέδες. By the way, στη συγκέντρωση ήταν και ο μεγάλος τραγουδιστής (όχι ο Πάγκαλος) και κανονίσαμε για Σάββατο μεσημέρι την ηχογράφηση, αν συμφωνείς.
@ krotkaya : Νάσαι καλά κι εσύ κι ο ιταλοριζοσπάστης. Έμαθα και μια νέα ρώσικη λέξη. Σουμπότνικ! Ωραία ακούγεται. Κι ωραιότερο αυτό που εννοεί.
@ Erythre : Τα ίδια και στον Πύργο όπως έμαθα.
Πολύ καλό το ανεκδοτάκι σου με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ.
Date: March 20, 2008 @ 8:46 am
Απών από Πάτρα! (ένεκα οικογενειακών λόγων). Αν ήμουνα, όμως, στη Γεωργίου θα πήγαινα.
Πάντως έμαθα κι εγώ ότι η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ ήταν εντυπωσιακή!
Date: March 20, 2008 @ 10:14 am
και στη Σαλονίκη πήγε πολύ καλά, η πορεία του ΠΑΜΕ είχα πάρ απολύ κόσμο, δεν ξέρω πόσο κόσμο είχε η ΓΣΕΕ. Σουμπότνικ από το σουμποτα που θα πει Σαββατο.
Date: March 20, 2008 @ 1:20 pm
@ εξαποδώ : Στο επόμενο συλλαλητήριο θα σε βρούμε κι εσένα.
@ partizana : Α, οι Πατρινοί περνάνε μπροστά από τη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και βλέπουν όλοι τη διαφορά.
Date: March 20, 2008 @ 1:25 pm
Ευκαιρία να διορθώσω κάτι που έγραψα βιαστικά. Το τότε προσωπικό του Ριζοσπάστη δεν δούλευε ακριβώς “αμισθί”. Σωστότερα, κατέθετε το μεροκάματο εκείνης της μέρας στο ταμείο των απεργών που είχε συστήσει η ΓΣΕΕ (είπαμε: άλλες εποχές).
Date: March 20, 2008 @ 4:02 pm
“ταμείο απεργών”: βάρβαρες εποχές. Τώρα θα έχουμε το “ταμείο αλληλεγγύης”
Date: March 20, 2008 @ 5:15 pm
Λοιπόν χτες ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Μια ώρα και 10 λεπτά μετά απ΄την ώρα που ξεκίνησαν απ΄το Μουσείο πέρασαν τα πανό των εκπ/κών από την Ομόνοια κι ακόμα πίσω είχε για μισή ώρα κόσμο.
Όταν δε βγήκαμε στην Ομόνοια-πριν την πορεία- και πέσαμε στην προσυγκέντρωση του ΠΑΜΕ -μου ΄ρθαν εικόνες και μνήμες απ΄τα περασμένα-είδαμε κι εκεί πάρα πολύ κόσμο!
Σήμερα λίγα πράγματα στο κέντρο. Αλλά για ένα 3ωρο τουλάχιστον την είχαμε κλείσει την κυκλοφορία.
Date: March 20, 2008 @ 7:55 pm
είχε πάρα πολύ κόσμο χθες. όταν κατά τις 1 περνούσε το δικό μας μπλοκ από Ομόνοια συναντηθήκαμε με τους ΠΑΜΕ που γυρνούσαν κι ενώ δεν είχαν ξεκινήσει όλοι από το Πεδίο του Άρεως ακόμα.
Date: March 20, 2008 @ 8:55 pm
Χε χε. Αυτό θα πει δημιουργική αξιποίηση του υλικού! Αυτή η φωτό έμεινε στην ιστορία!
Date: March 20, 2008 @ 11:28 pm
@ Erythros : Βάρβαρες εποχές γιατί το κίνημα ήξερε τι ζητούσε και τον τρόπο για να το αποκτήσει. Στις σημερινές “πολιτισμένες” εποχές ούτε αυτό δεν έχουμε κατακτήσει. Δυστυχώς.
@ renata : Πες το μου κι αυτό. Δεν ήσουνα στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ αδερφή; Τελικά σε τουμπάρησε ο “Γιώτης Βαλές”;
@ haridimos : “συναντηθήκαμε με τους ΠΑΜΕ” όπως λέμε “με τους Απάτσι”; Πάντως γουστάρω έκφραση. Είμαστε οι ΠΑΜΕ. Ωραίο ακούγεται.
@ apatris : Και βέβαια έγραψε ιστορία η φωτο. Συγγνώμη που στη βιασύνη μου ξέχασα να αναφέρω από πού την πήρα.
“Ακούτε την ελληνική υπηρεσία του BBC…” « Το ιστολόγιο του εξαποδώ :
Date: March 21, 2008 @ 9:05 am
[...] ασφαλείας μόνο για κάλυψη των κινητοποιήσεων, “κόκκινα” μεροκάματα, κατάληψη στούντιο για εναλλακτική ενημέρωση…;). [...]
Date: March 21, 2008 @ 9:42 am
Για να πω πιο σωστά, μία πολυμελής αντιπροσωπεία ενός ατόμου από την Αγγλία, βρέθηκε στην πορεία του ΠΑΜΕ στην Πάτρα …
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά είπε και 3-4 συνθήματα με την ντουντούκα, για να θυμηθεί τις παλιές τις δόξες!
Viva Ametanohtos …
Date: March 21, 2008 @ 2:32 pm
γει σου αμετανοητε.στην Συρο ειχε αρκετο κοσμο.οι ρομπες του εργατικου κεντρου δεν κανανε την βλακεια, οπως την προηγουμενη φορα να μην κατεβουν. τα λεμε
Date: March 21, 2008 @ 6:03 pm
@ τσοκτσοκ : Καλά τα πήγε με τη ντουντούκα η “πολυμελής αντιπροσωπεία από την Αγγλία”. Το πολυμελές ακροατήριο της όμως θάπρεπε να ξέρει πως “Μια η ντουνοτύκα. Τέσσερις εμείς”.
Viva TsokTsok
@ al barouak : Και ο αιωνόβιος πρόεδρος του ΕΚ; Με γραβατούλα ή με “το ζιβάγκο του αγώνα”;
Νάστε καλά και να με θυμάστε ΡΕ!
Date: March 21, 2008 @ 7:35 pm
Βρε αμετανόητε δεν παίζεσαι. Πως έμπλεξες τα της πορείας με την απεργία της ΕΣΗΕΑ και τον Ολυμπιακό μόνο εσύ ξέρεις. Ξέρω κι εγώ όμως κάτι. Αν ο Ολυμπιακός έπαιζε την ώρα της Πορείας εσύ δεν θα ήσουν στην πορεία. Γιαυτό Lazes drigajce i pravis budalu…
Date: March 21, 2008 @ 10:01 pm
Ξύλο με τους μπάτσους έπεσε; Μόνο τότε έχει ενδιαφέρον. Πάντως εδώ στην Αθήνα αφού έβαλαν για μια ακόμη φορά τα τσιράκια τους να κάνουν επεισόδια μας επιτέθηκαν με δακρυγόνα.
Date: March 21, 2008 @ 11:51 pm
@ Alen Islamovic : Τώρα βεβαιώθηκα πως είσαι Βόσνιος και δεν πολυκαταλαβαίνεις τα ελληνικά.
Είπα απλά πως το μόνο θετικό αυτής της “απεργίας” της ΕΣΗΕΑ ήταν οι ποδοσφαιρικοί αγώνες χωρίς φωνή.
Το δίλημμα “πορεία ή Καραϊσκάκη” δεν το έχω αντιμετωπίσει ακόμα κι ελπίζω να μην το αντιμετωπίσω.
Τη σέρβικη φράση που λες δεν την καταλαβαίνω (ρε Παρτιζάνα κάνε μια μετάφραση) αλλά έχω μια υποψία πως καλό δε λέει. Επαναλαμβάνω πως δεν ξέρω σέρβικα ούτε εγώ ούτε οι περισσότεροι που διαβάζουν το blog. Γι αυτό, μίλα ελληνικά αφού τα ξέρεις καλύτερα απ’ όσο εμείς τα σέρβικα.
@ akamas : Εδώ ξύλο πέφτει όποτε οι μπάτσοι περιφρουρούν το αγγλικό προξενείο από τη λαϊκή αγανάκτηση. Υπομονή. Έρχεται πορεία οσονούπω.
Date: March 22, 2008 @ 9:52 pm
Ποιος είναι καλέ ο Γιώτης Βαλές?
Στο πανό ενός μεγάλου συλλόγου εκπ/κών της Αττικής ήμουνα!
Date: March 22, 2008 @ 11:23 pm
@ renata : Η καταπληκτική μνήμη σου έπαθε τιλτ. Θυμίσου στο πρώτο έτος της σχολής ένα θεατρικό δρώμενο και θα καταλάβεις ποιος είναι ο Γιώτης Βαλές. Την έκανε κι αυτός για άλλες πολιτείες.
Μην κράζουμε τα οικογενειακά μας στο δίκτυο.
Έξτρα τιπ: τη γυναίκα του τη λένε Μαρία.
Date: March 22, 2008 @ 11:39 pm
Η μνήμη μου τελικά καλά κάνει και δε συγκρατεί ανάξια πρόσωπα!
Date: March 23, 2008 @ 2:10 pm
Τα οικογενειακά σας πιάσατε αμετανόητε; Άντε να βάλεις την υπογραφή σου για το δημοψήφισμα και άσε τα λόγια.
Date: March 24, 2008 @ 4:03 pm
Το κάνατε πάλι το θαύμα σας ε?????? Τι δεσποτισμός είναι αυτός ρε παιδάκι μου….Μα κανείς άλλος να μην πάρει πρωτάθλημα….
απαπαπαπαπαπα!!!!!!!!!!!!!!
ΥΓ Έγραψα ενα κειμενο με στρουκτουραλιστικες αναφορες. Για περνα να μου πεις την γνώμη σου!!!!
Date: March 24, 2008 @ 8:23 pm
Εδώ μας το χαρίζουν, δεν το πέρνουμε. Αμετανόητε υπέγραψες;
Date: March 24, 2008 @ 8:44 pm
@ sinistra radicale :όπως είπε και ο πρόεδρος του Κοκκαλιακού (μετάλαξη του Ολυμπιακού) “τα δώρα δεν δωρίζονται”.
@ akamas : Έχω υπογράψει τη συμμετοχή μου στους μαζικούς αγώνες από το 1977 που εντάχθηκα στο κίνημα.
Date: March 24, 2008 @ 9:00 pm
Πάλι ψιλή κοβέντα για την μπαλίτσα βλέπω…και να το πα΄ρει ο βάζελος, ποιός θα θέλει να θυμάται αυτό το πρωτάθλημα; και το χειρότερο, προβλέπω όλο και χειρότερο θέαμα (ο Αμετανόητος ξέρει ότι τα εννοώ αυτά).
Καλές οι υπογραφές, αλλά βλέπω ότι γίνεται προσπάθεια ο…αγώνας να γίνεται στα δικαστήρια, στις επιτροπές και στα επιτροπάτα, με υπογραφές και τα τοιαύτα…Αν δεν συνοδεύεται η υπογραφή από κινητοποιήσεις και από αιτήματα πέραν απλώς του όχι, δεν κάμωμε πολλά αδερφοί.
Date: March 24, 2008 @ 9:16 pm
@ Erythros : Ναι σε όλα όσα είπες.