Σήμερα είναι μια δύσκολη μέρα για το ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ blog. Αδυνατεί να συνέλθει από την απώλεια ενός ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥ: του ΓΙΑΤΡΟΥ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ, του ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ, ή (με δυο λέξεις) του Παναγιώτη Κοσιώνη.

Ο Π. Κοσιώνης έφυγε απρόσμενα από ανακοπή στη διάρκεια μιας ιατρικής εξέτασης ρουτίνας σε ηλικία 74 ετών. Στο διάστημα αυτό πρόλαβε να γίνει ένας καταξιωμένος οφθαλμίατρος, βουλευτής του ΚΚΕ, Ε’ αντιπρόεδρος της βουλής και δήμαρχος Πάτρας (αν δεν συνέβαινε η μεγαλύτερη εκλογική νοθεία της μεταπολίτευσης).

Γεννήθηκε στον Αλισσό Αχαΐας το 1934 και σπούδασε γιατρός στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως οφθαλμίατρος ήταν ο «γιατρός των φτωχών» επειδή εξέταζε και θεράπευε ασθενείς που δεν είχαν οικονομική δυνατότητα ή ασφαλιστική κάλυψη. Το λειτούργημα του δεν σταμάτησε να το ασκεί ακόμα κι όταν ανέλαβε τις ύψιστες υποχρεώσεις. Από το 1987 έως το 1989 διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας.

Εξελέγη βουλευτής του ΚΚΕ τον Ιούνιο και το Νοέμβριο του 1989, το 1990, το 2000 και το 2004. Διετέλεσε Ε’ αντιπρόεδρος της βουλής από το 2000 έως το 2007. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 αποχώρησε από την πολιτική, όμως το ΚΚΕ τον έβαλε τιμητικά στην 11η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Όμως, η μεγάλη του αγάπη ήταν η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Διετέλεσε κοινοτικός σύμβουλος Αλισσού από το 1975 έως το 1982, ενώ από το 1982 έως το 2000 ήταν αντιδήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου στο δήμο Πάτρας. Στις δημοτικές εκλογές του 1998, ως επικεφαλής του συνδυασμού “Πάτρα Μπροστά”, έφθασε μια ανάσα από το αξίωμα του δημάρχου. Του το στέρησε η μεγαλύτερη νοθεία της μεταπολίτευσης όταν ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα πριμοδότησε ανοιχτά τον εκλεκτό της ΝΔ Ευ. Φλωράτο φοβούμενος τη δυναμική του Π. Κοσιώνη. Το αίσχος το επιβεβαίωσαν την επομένη δεκάδες στελέχη του ΠΑΣΟΚ (προεξάρχοντος του τότε βουλευτή Αλ. Χρυσανθακόπουλου και στελεχών της ΠΑΣΚΕ). Το κόλπο στήθηκε με τη συνεργασία ιδιωτικής εταιρίας «δημοσκοπήσεων» η οποία πραγματοποιούσε exit polls με ανοιχτά ερωτηματολόγια και αναπάσα στιγμή οι ενδιαφερόμενοι γνώριζαν τις διαθέσεις των εκλογέων. Το μεσημέρι η διαφορά ήταν εμφανής υπέρ του Π. Κοσιώνη (προηγούνταν ελαφρά ο εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ Α. Καράβολας, από κοντά ο Π. Κοσιώνης και πολύ πίσω ο Ευ, Φλωράτος. Αυτά τα γνώριζαν υα επιτελεία και των τριών υποψηφίων. Όμως υπήρχε κάτι που κείνη τη στιγμή το γνώριζαν μόνο τα «παλικάρια» του ΠΑΣΟΚ: η πρόθεση ψήφου για την επαναληπτική ψηφοφορία, όπου σε κάθε πιθανό δίδυμο ο Π. Κοσιώνης ήταν άνετα δήμαρχος. Οι ΠΑΣΟΚοι λοιπόν επέλεξαν αντίπαλο. Έστειλαν ικανό αριθμό στελεχών τους να ψηφίσουν τον εκλεκτό της ΝΔ. Έτσι, οι «έσχατοι έσσονται πρώτοι» που λέει η βίβλος, ο Ευ. Φλωράτος έγινε δήμαρχος. Όμως, ο Π. Κοσιώνης στη συνείδηση όλων των δημοτών ήταν και παραμένει ο αληθινός και ηθικός νικητής εκείνης της αναμέτρησης. Ο ίδιος ποτέ δεν ξεπέρασε την ατιμία που του έγινε αν και βρέθηκε σε μεγαλύτερα αξιώματα από κείνο του δημάρχου. Πολύ αργότερα, μίλησε γι αυτή τη νοθεία τονίζοντας:

«…Το 1998, στις 2 το μεσημέρι της Κυριακής των εκλογών, φαινόταν από τα έξιτ πολ ότι η παράταξη Κοσιώνη, πήγαινε 8,6 μονάδες μπροστά από τον Ευάγγελο Φλωράτο. Όπως γνωρίζουμε, μέχρι εκείνη την ώρα, συνήθως έχει ψηφίσει περίπου το 85-90%. Άρχισαν λοιπόν, από τέσσερις συνοικίες της Πάτρας (Κούκου, Αγ. Σοφίας, Ζαβλανίου, ΔΕΥΑΠ), οργανωμένα πλέον, από πλευράς του ΠΑΣΟΚ και από συγκεκριμένο άτομο που ανήκει σήμερα στην δημοτική παράταξη του Α. Φούρα, να κατευθύνουν κόσμο να ψηφίσει Φλωράτο, με τη σκέψη ότι, αν έβγαινε ο «εγκληματίας» Κοσιώνης από τη μέση, θα ξαναψήφιζαν Καράβολα. Ή με τη σκέψη -που κατά τη δική μου άποψη αυτή ήταν- να βγει ο Φλωράτος, αρκεί να μην είναι ο Κοσιώνης. Στις 2 λοιπόν το μεσημέρι, το αποτέλεσμα των έξιτ πολ, ήταν αυτό που προανέφερα, ενώ στις 4 το απόγευμα, ήταν 2,6 μονάδες η διαφορά. Αυτό δεν το είπα εγώ. Δεν είναι μόνο τότε που το αποκάλυψα, όταν ήρθαν πολλοί άνθρωποι και μου το είπαν. Το είπε και άνθρωπος που στηρίζει σήμερα τον Α. Φούρα. Είναι ο Δ. Πεφάνης, ο οποίος το είχε δηλώσει και δημόσια, όταν γινόντουσαν πριν λίγο καιρό οι διαδικασίες, για το ποιος θα πάρει το χρίσμα και ήταν ένας από τους διεκδικητές. Ο κ. Πεφάνης είχε πει τότε, πως θα πρέπει να ζητήσουμε συγνώμη από την Αριστερά και τον Π. Κοσιώνη, για ό,τι έγινε το 1998. Αν δει κανείς εκείνη την περίοδο, πρόσωπα και πράγματα, που ήρθαν από την μία και την άλλη πλευρά-δεν θέλω να πω ονόματα- θα καταλάβει ότι πήγαιναν προς την κατεύθυνση Φλωράτου, λόγω συγκεκριμένων διασυνδέσεων που υπήρχαν (…) Το μαγνητόφωνο της μνήμης, καμιά φορά λειτουργεί διαφορετικά. Δεν ήταν θέμα 10.000 ψηφοφόρων. Η διαφορά ήταν 850 ψήφοι. Ήταν άνθρωποι από τις τέσσερις περιοχές που προανέφερα, που ήθελαν να ανατρέψουν το κλίμα εκείνης της στιγμής. Όμως, το αίσθημα της ενοχής, δεν αφήνει ορισμένους ανθρώπους, να μην πάνε να πούνε μετά τον πόνο τους…».

Όμως, όλα όσα ήταν ο Παναγιώτης Κοσιώνης οφείλονται σε μια σημαντική «λεπτομέρεια»: την στάση ζωής του, την ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ιδεολογία και πρακτική του. Ήταν ο μόνος τίτλος που τον έκανε περήφανο. Να τον αποκαλούν κομμουνιστή όχι «αριστερό» ή «προοδευτικό». Τιμήθηκε από το Κόμμα του αλλά το τίμησε κι εκείνος. Γι αυτό οι δικοί του άνθρωποι είναι αυτοί που πονούν πιο πολύ για το χαμό του:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ
ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ σ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΣΙΩΝΗ

Η ΚΕ του ΚΚΕ ανακοινώνει το θάνατο του σ. Παναγιώτη Κοσιώνη.

Ο σύντροφος Κοσιώνης τίμησε τον τίτλο του μέλους του Κόμματος, υπερασπίστηκε και αγωνίστηκε για τα δικαιώματα του λαού μας, σε όλες τις θέσεις και τα αξιώματα που το Κόμμα και το λαϊκό κίνημα τον ανέδειξε.

Ο Παναγιώτης Κοσιώνης γεννήθηκε στον Αλισσό Πατρών το 1934. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνας και διακρίθηκε για την επιστημονική του κατάρτιση ως οφθαλμίατρος. Ωστόσο δεν ακολούθησε τον εύκολο δρόμο αξιοποίησης της επιστημονικής του καταξίωσης για προσωπικό πλουτισμό, αλλά στρατεύτηκε με το ΚΚΕ για το δίκιο της εργατικής τάξης, την κοινωνική πρόοδο, το σοσιαλισμό. Σε όλη του τη ζωή συνδύασε την επιστημονική ιατρική του συνεισφορά με τον αγώνα και την πλούσια κοινωνικοπολιτική δράση αφιερωμένη στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1976. Στο 14ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ. Εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας του ΚΚΕ στις εκλογές του 1989, του 1990, του 2000 και του 2004. Το 2000 και το 2004 διετέλεσε Ε’ Αντιπρόεδρος της Βουλής. Για σειρά ετών υπηρέτησε τα λαϊκά συμφέροντα στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Διετέλεσε κοινοτικός σύμβουλος Αλισσού από το 1975 έως το 1982, ενώ από το 1982 έως το 2000 ήταν αντιδήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου στο δήμο Πάτρας. Ήταν επικεφαλής και υποψήφιος δήμαρχος του συνδυασμού «Πάτρα Μπροστά». Παράλληλα, συμμετείχε και συνέβαλε με την επιστημονική του γνώση και τη δράση του σε επιστημονικούς φορείς και συλλόγους. Από το 1987 έως το 1989 διετέλεσε πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πάτρας.

Τα μέλη, τα στελέχη και οι φίλοι του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, οι εργαζόμενοι της Πάτρας και της Αχαΐας θα θυμούνται για πάντα τον πρωτοπόρο κομμουνιστή γιατρό.

Η Κεντρική Επιτροπή εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του σ. Παναγιώτη Κοσιώνη.

ΑΘΗΝΑ 12/02/2008

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ Στερνόγραφο (στον Παναγιώτη):

Πάντα ήξερες πως είσαι ένα από τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα, από τα λίγα άτομα που έδιναν ένα άλλο χρώμα και νόημα σ’ αυτή την απάνθρωπη πόλη της Δυτικής Ελλάδας που εσύ τόσο αγάπησες. Γι αυτό η αποχώρηση σου την κάνει ακόμα πιο απάνθρωπη, ξενόφοβη και δύσκολη για μένα.

Σ’ ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να «υπηρετήσω» στο « λαϊκό στρατό» σου σ’ εκείνη τη μεγαλειώδη πορεία του 1998 και να βιώσω το σπάνιο συναίσθημα της πραγματικής λαϊκής ενότητας πάνω σε στέρεες ιδεολογικές βάσεις. Να καμαρώνω λέγοντας στα παιδιά μου πως «ήμουν κι εγώ εκεί».

Κει πέρα, αν όπως λένε υπάρχει το «πέρα», σε περιμένουν ο Χαρίλαος, η Ρούλα, ο Αντώνης, η Αύρα, ο Νίκος, ο Σωτήρης, ο Γρηγόρης κι οι άλλοι σύντροφοι. Έχουν αγωνία να μάθουν αν συνεχίζουμε.

Πες τους πως είμαστε εδώ «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!