Στα παιδικά μας χρόνια ακούσαμε πολλές φορές τους μεγάλους να μιλούν για «παπάρια» και «παπαριές». Όποτε τους ρωτούσαμε να μας εξηγήσουν την άγνωστη αυτή λέξη, που εκστόμιζαν με στόμφο, παίρναμε την απάντηση: «θα τα μάθεις όλα στην ώρα τους».

Τα χρόνια πέρασαν και οι περισσότεροι εμπειρικά μάθαμε τη σημασία αυτής της λέξης. Όμως, όχι. Νομίζαμε πως ξέρουμε. Τελικά, την πραγματική σημασία της παπαριάς την έμαθα μόλις χθες όταν ένας φίλος μου έστειλε το παρακάτω διαφωτιστικότατο e-mail:

Η παπαριά είναι ένα δέντρο σαν την αχλαδιά μόνο που δεν κάνει αχλάδια. Ανήκει στην οικογένεια των Papariae στην οποία ανήκει και το αγγούρι.

Πρόκειται για δέντρο της ερήμου το οποίο προστατεύει τον καρπό του με πολλά τριχίδια. Με αυτή την μέθοδο τα διάφορα πουλιά-θηρευτές δεν πλησιάζουν.

Ο καρπός του εν λόγω δέντρου ( παπάρι) αναπτύσσεται συνήθως μετά το 15ο έτος της ηλικίας του.

Τα παπάρια είναι πολύ ευαίσθητα σε πιέσεις. Μπορεί εύκολα να πρηστούν λόγω μεταβολών του περιβάλλοντος στη θερμοκρασία, το pH, και την υγρασία. Προτιμούν να αφεθούν σε ηρεμία και μετά από μια μικρή αύξηση θερμοκρασίας που προκαλείται από μικροερεθίσματα εκτοξεύουν τους σπόρους τους οι οποίοι μεταφέρονται στο άνθος με τον άνεμο (ανεμογκάστρι).

Λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου ελάχιστα παπάρια είναι φυσιολογικά και λειτουργικά, για αυτό και πρέπει να τύχουν προσοχής από τους γεωπόνους.

Τα παπάρια καλλιεργούνται σε διάφορες χώρες. Άλλοι ισχυρίζονται πως η μεγαλύτερη παραγωγή γίνεται στην Αμερική, άλλοι λένε στην Αφρική και άλλοι στην Ελλάδα. Βέβαια, όπως προαναφέρθηκε, τα παπάρια δεν είναι πάντα λειτουργικά. Άρα αν κρίνουμε με επιστημονικά κριτήρια την λειτουργικότητα, οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή είναι η Ινδία και η Κίνα. Αν κρίνουμε βάσει ποσότητας, τα αποτελέσματα πάλι διχάζουν, αφού το λίπασμα και οι συνθήκες ωρίμανσης και ανάπτυξης παίζουν μεγάλο ρόλο.

Τελευταία ακούγονται φήμες για παραγωγή γενετικά τροποποιημένων παπαριών. Δεν έλειψαν και οι προσπάθειες παραγωγής συνθετικών παπαριών κυρίως από λάτεξ.

Τα παπάρια και τα δέντρα παπαριές τυγχάνουν μεγάλου σεβασμού στις μέρες μας στην Ελλάδα, αφού συχνά πυκνά οι Έλληνες τα αναφέρουν στην καθημερινή τους ζωή:

- Ως απάντηση ή ως βαθυστόχαστο σχόλιο: «τώρα, λες παπαριές».
- Η προσφορά παπαριών θεωρείται μεγάλη ένδειξη εκτίμησης, φιλίας και αλληλεγγύης: «Πάρε τα παπάρια μου».
- Ως έκφραση επιδοκιμασίας. Όταν κάτι τυγχάνει μέγιστης σημασίας από εμάς λέμε «στα παπάρια μου».
- Ως ανταμοιβή ή ως κέρασμα σε άτομα που κάνουν βαρυσήμαντες δηλώσεις ή πράττουν εξίσου σημαντικά έργα: «φάε ένα παπάρι» ή «τσίμπα ένα παπάρι».
- Σπανιότερα χρησιμοποιείται η μέτρηση παπαριών για επιστημονικούς – ερευνητικούς λόγους: «Μέτρησέ μου τα παπάρια».

Και το σημαντικότερο:

Ως τίτλος τιμής και αναγνώρισης. Τα πολύ σημαντικά πρόσωπα (Very Important Persons) αποκαλούνται και «παπάρες».

Με βάση τα παραπάνω, το παρόν πόνημα θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί και «παπαριά».